Verklaring Partijbestuur NCPN en Algemeen Bestuur CJB over de anticommunistische resolutie van het Europees Parlement

De NCPN en CJB veroordelen de anticommunistische resolutie die het Europees Parlement 19 september heeft aangenomen ‘over het belang van Europese herinnering voor de toekomst van Europa’. Het doel van de resolutie is om het verbod op communistische symbolen en partijen dat geldt in sommige landen van de EU te legaliseren en als voorbeeldbeleid te stellen.

Deze resolutie bewijst opnieuw dat het anticommunisme een kernwaarde is van de EU. Deze anticommunistische resolutie en andere recente maatregelen van de EU tegen de arbeidersbeweging (waaronder de afbraak van vakbondsrechten) gaat samen met het asociale beleid van de EU waarmee sociale verworvenheden worden afgebroken.

In de resolutie wordt het communisme en het fascisme aan elkaar gelijkgesteld en wordt de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog volledig verdraaid. De resolutie gaat zelfs zo ver dat het de Sovjet-Unie voorstelt als een bondgenoot van Nazi-Duitsland en wekt de indruk dat de Sovjet-Unie de oorlog mede heeft veroorzaakt.

Vóór deze anticommunistische resolutie stemden de fracties in het Europees parlement van PvdA, VVD, CDA, FvD, GroenLinks, D66, ChristenUnie en 50+. Alleen de Europarlementariër van de Partij voor de Dieren stemde tegen.

Hoe zeer de burgerlijke politieke partijen en de EU ook proberen de geschiedenis te herschrijven met dit soort resoluties, ze kunnen de historische waarheid niet verhullen.

De CPN stond voorop in de organisatie van het verzet tegen de fascistische bezetting, net als de communistische partijen in alle andere bezette landen. De Sovjet-Unie leverde de beslissende bijdrage aan het verslaan van de nazi’s, waarbij miljoenen mensen hun leven opofferden. De gelijkstelling van het communisme met het fascisme is absurd en staat haaks op de historische feiten.

Partijbestuur van de NCPN

Algemeen Bestuur van de CJB

OPROEP HERDENKING FEBRUARISTAKING 1941

De Dokwerker. (Foto: Manifest/WvdK)

Op dinsdag 25 februari 2020 wordt bij de Dokwerker in Amsterdam herdacht dat 79 jaar geleden de toen illegale, CPN (Communistische Partij van Nederland) de bevolking opriep in verzet te komen tegen de jodenvervolgingen. In de tweedaagse staking die daarna volgde, op 25 en 26 februari 1941, speelde het overheidspersoneel een zeer belangrijke rol. Traditiegetrouw organiseert het Amsterdamse FNV-comite, voorafgaande aan het defile, een eigen bijeenkomst.

Februaristaking 1941

Begin 1941 werd de Duitse pressie op het hele politieke en economische leven steeds brutaler. Anti-joodse maatregelen werden steeds grimmiger. In het weekend van 22 en 23 februari trapten SD-ers en WA-ers in de jodenbuurt de deuren van de huizen in. Er werden bloedhonden op joodse mensen losgelaten. Jonge Joodse mannen werden naar het Jonas Daniel Meijerplein geranseld en 427 van hen, in de leeftijd 18 tot 35 jaar, werden als gijzelaars meegenomen. Zij werden naar Buchenwald en Mauthausen gedeporteerd, waar ze binnen een jaar aan mishandeling en ontbering stierven.

Rol van overheidspersoneel

De toen illegale CPN (Communistische Partij van Nederland) riep de bevolking op in verzet te komen tegen de jodenvervolgingen. In de tweedaagse die daarna volgde, op 25 en 26 februari 1941, speelde het overheidspersoneel een belangrijke rol. De staking werd namelijk begonnen door gewone tramconducteurs, stratenmakers en vuilnismannen. Hun voorbeeld werd gevolgd door meer dan 300.000 mensen.

Ambtenaren, arbeiders, winkeliers en scholieren in Amsterdam, Utrecht, De Zaanstreek, het Gooi en Kennemerland kwamen in verzet tegen de vervolging van onze joodse landgenoten. Zij streden, met gevaar voor eigen leven, tegen onderdrukking, fascisme en rassenwaan. Als represaille zijn ettelijke werkenmers van het overheidspersoneel gestraft en sommige zijn zelfs geexecuteerd.

Symboliek van Februaristaking 1941

Nu, 79 jaar later, staat deze Februaristaking nog steeds symbool voor de strijd tegen fascisme, rassenwaan en onderdrukking en voor solidariteit, saamhorigheid, tolerantie en gelijkwaardigheid. Door hierbij stil te staan herdenken we de stakers van toen en geven wij tegelijk aan dat de waarden waar de stakers voor stonden van groot belang blijven. Want ook in deze tijd kunnen we niet dulden dat medeburgers worden gedemoniseerd, mishandeld en vervolgd omdat ze tot een bepaalde groep horen.

Met dit in gedachten roept het Amsterdamse FNV-comite ‘Herdenk de Februaristaking’ u op om aanwezig te zijn bij deze bijeenkomst, voorafgaand aan het defile langs de Dokwerker.

PROGRAMMA:

KOMT ALLEN!!

Dinsdag 25 februari 2020 vanaf 14.30 uur in de grote Raadszaal van de Stopera, Amstel 1, Amsterdam.

Viering Februaristaking 2020: ‘Anti-fascisme Geef Je Door!

Op zondag 23 februari organiseren CJB en NCPN voor de derde keer een herdenking en viering van de voorbereiding van de Februaristaking. Precies 79 jaar geleden organiseerde de toen illegale CPN een grootschalige staking van de arbeiders tegen de groeiende jodenvervolging door de nazi’s. De staking op 25 en 25 februari 1941 was het enige openlijke massale arbeidsverzet tegen jodenvervolging in bezet Europa gedurende de oorlog.

Deelnemers aan Februaristaking en de gevolgen

Duizenden arbeiders, van het trampersoneel in Amsterdam tot fabrieksarbeiders uit de Zaanstreek en staalwerkers in Utrecht, legden het werk neer. De staking werd door de bezetters genadeloos onderdrukt, negen stakers vonden de dood in gevechten tegen de SS-politiebataljons. In de nasleep van de stakingen zouden talloze talloze communisten gearresteerd worden vanwege hun rol in de staking en werden velen van hen gefusilleerd.

Anti-communisme

De herinnering van het communistisch verzet wordt in grote mate geindividualiseerd en gedepolitiseerd. Na de actieve staatsrepressie van communisten tijdens de Koude Oorlog, is het doodzwijgen van de communistische erfenis tegenwoordig de dominante vorm van anti-communisme. Zeker nu de laatste deelnemers aan de Februaristaking ons ontvallen.

De speeches op de officiele herdenking, uitgesproken door bobo’s die politiek niet verder weg kunnen staan van de stakers, zijn verschoond van enige ideologische reflectie. Het communisme van de CPN, de ideologie en partij die velen in het verzet inspireerden tot hun verzetsdaden, wordt veelal niet of slechts in een bijzin genoemd.

Geschiedvervalsing

In de meest schaamteloze gevallen van geschiedvervalsing worden de ideologie van het communisme en het fascisme zelfs op een hoop gegooid. De groei van anti-communisme van de Europese Unie heeft zo geleid tot de zogenaamde ‘Europese herdenkingsdag voor de slachtoffers van het stalinisme en het nazisme’. Een grotere smet op de nagedachtenis van de Februaristakers is nauwelijks denkbaar.

Wat willen wij als communisten

Als communisten willen wij in 2020 daarom niet alleen passsief herdenken. Wij doen de herinnering van de stakers de meeste eer aan door er lessen uit te trekken voor vandaag. Tijdens de viering benadrukken wij daarom dat de staking geen spontaan karakter had, maar dat deze alleen kon plaatsvinden dankzij de organisatie ervan door de communistische partij. We kijken niet alleen terug op de staking, maar trekken ook lessen voor heden en toekomst.

Kameraden actief in de huidige antifascistische strijd zullen hun ervaringen delen. Leden van de CJB en de NCPN strijden dagelijks tegen de normalisering van fascistische gedachten. Zo was bijvoorbeeld de afdeling Brabant van de CJB afgelopen  jaar actief in het organiseren van een protestactie tegen een tentoonstelling van nazi-‘design’ en –‘kunst’ in Den Bosch.

Nooit vergeten

De helden van de februaristaking, zoals magazijnmeester Joop Eijl, kantoorbediende Lou Jansen ,stratenmaker Willem Kraan en vele anderen, waren niet alleen dappere mensen, maar het waren ook overtuigde communisten. Hun moed en opofferingsgezindheid zijn nog altijd een grote inspiratiebron voor onze strijd. Nimmer zullen wij hun daden en offers vergeten !

Antifascisme Geef Je Door!

Op zondag 23 februari om 12.30 uur zal de viering plaatsvinden op de Tweede Lindendwarsstraat 10 in Amsterdam.

Onderhandelingsakkoord Pensioenen 2019

Verklaring Onderhandelingsakkoord Pensioenen

Van maandag 3 op dinsdag 4 juni hebben onderhandelaars van het kabinet, werkgevers en werknemers een principeakkoord over de pensioenen bereikt, dat zal worden voorgelegd aan de achterban van de vakbonden. Het akkoord voldoet in de verste verte niet aan eisen waarvoor actie is gevoerd.

Pensioenstelsel

Volgens internationale normen heeft Nederland een van de beste pensioenstelsels. Maar toch ligt dit stelsel al decennialang onder vuur omdat het niet toekomstbestendig zou zijn. Het zou niet meer aansluiten bij de arbeidsmarkt en bij de individuele pensioenwensen van de bevolking.

Bedoeld wordt dat in veel arbeidscontracten, vooral van jongeren, geen pensioenopbouw zit en dat zzp’ers bijvoorbeeld, geen pensioenpremie in hun tarieven opnemen. Kassa voor werkgevers die in 2017 zes miljard hebben ‘overgehouden’ die anders aan pensioenopbouw zou zijn besteed. Hierin schuilt de kern van het ‘pensioen-conflict‘: verlaging loonkosten voor werkgevers om kapitaalinvesteringen lucratiever te maken.

Aanvallen op het pensioenstelsel in Nederland staan dan ook niet op zichzelf. In heel Europa staan sociale voorzieningen als pensioen en zorg onder grote druk. Hun aandeel in de ‘nationale koeken’ moet worden teruggebracht ten gunste van kapitaal- rendementen, de rijken!

Verhoging van de pensioenleeftijd is hiertoe een middel dat in alle EU-landen wordt toegepast! Het pensioenstelsel in Nederland is bijzonder omdat het aanvullend pensioen (bovenop de AOW) een arbeidsvoorwaarde is en over de pensioenpremie aan de cao-tafel wordt onderhandeld.

Eisen vakbeweging

De vakbeweging heeft zich de laatste anderhalf jaar in de pensioenstrijd geschaard achter drie eisen 1. bevriezen van de AOW-leeftijd op 66 jaar en eerder stoppen in ‘zware beroepen’, 2. indexatie voor elke generatie, 3. toegang tot collectieve en solidaire pensioenfondsen voor alle werkenden (ook zzp en flexwerkers) en een algemene voorwaarde: wij accepteren geen verslechteringen.

Het ‘onderhandelingsresultaat’ voldoet in de verste verte niet aan deze eisen:

  1. de AOW-leeftijd wordt tot 2022 bevroren op 66 jaar en 4 maanden, en stijgt dan verder naar 67 jaar in 2024 en vervolgens met 8 maanden als de levensverwachting een jaar hoger wordt berekend! De RVU boete op eerder stoppen met werken wordt (deels) afgeschaft voor zware beroepen met inkomens tot bruto 19.000 euro (het AOW-jaarinkomen). Aan de cao-tafel wordt onderhandeld welke beroepen voor eerder stoppen in aanmerking komen en of de werkgever bereid is die 19.000 AOW te betalen. Voor het aanvullend pensioen bij eerder stoppen moet de werknemer zelf een voorziening treffen!
  2. over indexatie van de pensioenen is niets geregeld, terwijl de minister die belemmeringen voor indexatie kan opheffen gewoon aan tafel zat: gelijke berekening van de ‘verplichtingen’ voor indexatie als voor premies.
  3. voor zzp’ers en flexwerkers wordt het mogelijk gemaakt vrijwillig deel te nemen aan een pensioenfonds. Het stelsel is echter gebaseerd op wettelijk verplichte collectiviteit en solidariteit

FNV en onderhandeling

Dus op alle eisen geen verbetering! De FNV-onderhandelaars hebben ‘de race naar beneden’ met dit ‘akkoord’ niet gestopt. Op het FNV-congres in 2017 hebben zij hiertoe wel de opdracht gekregen! In tegendeel. Met dit onderhandelingsresultaat wordt in het laatste bastion van de na de oorlog opgebouwde verzorgingsstaat een grote en fatale bres geslagen.

De doorsneepremie, fundament van het solidaire en collectieve stelsel, wordt afgeschaft en daarmee wordt de poort opengezet naar verdere versobering van de pensioenen ten gunste van de werkgevers die hun loonkosten verder kunnen verlagen en hun winsten verhogen!

Zeggenschap van de deelnemers aan pensioenfondsen over hun eigen uitgestelde en collectief beheerde loon, het pensioenvermogen, is opnieuw ontzegd door het berekenen van pensioenverplichtingen niet aan te passen. De pensioenfondsbesturen kunnen hierdoor de enorme vermogens die zij beheren, het uitgestelde loon van de deelnemers, niet aanwenden voor indexering.

Gepensioneerden zijn soms al 2 maanden inkomen per jaar kwijt aan verlies aan koopkracht door gestegen prijzen en tarieven die niet zijn gecompenseerd. Maar ook werkenden hebben baat bij indexering. De opbouw van hun pensioen straks wordt afgeleid van het niveau van de uitgekeerde pensioenen nu.

En een lage pensioenopbouw betekent opnieuw kassa voor de werkgevers (onder wie de overheid als grootste werkgever!!): minder pensioenpremie, minder loonkosten!

Het vertrouwen bij de bevolking in het beste pensioenstelsel ter wereld wordt met dit ‘akkoord’ verder ondergraven: wat heb je aan collectief beheerd uitgesteld loon als je er niet over kunt beschikken?

Het maakt de weg vrij voor verdere afbouw van het collectieve en solidaire stelsel. Het verlaagt de drempel voor verdere verzelfstandiging en zelfs privatisering van de pensioenfondsen en het daarin opgehoopte vermogen!

Politieke verhoudingen in Nederland en media

De politieke verhoudingen in Nederland, afgeleid uit de verkiezingen voor het Europese Parlement, weerspiegelen de verwarring onder de bevolking. Meer dan de helft van de bevolking kwam niet opdagen, de regeringspartijen kregen klappen en de PvdA werd plotseling de grootste partij.

Deze partij heeft zich samen met GL, die ook won, achter dit schadelijke ‘akkoord’ geschaard. Hiermee is de meerderheid in ook de Eerste Kamer voor dit akkoord verzekerd. Dit roept herinneringen op aan 2012. Toen kreeg het demissionaire kabinet Rutte 1 een meerderheid voor haar begroting met steun van oppositiepartijen, het zgn. Kunduz-akkoord.

In die begroting was een versnelde verhoging van de AOW-leeftijd opgenomen van 65 naar 67 in 2024! Een verhoging, we weten het nog, die FNV voorzitter Agnes Jongerius de kop heeft gekost!

De SP wilde niet meewerken aan verhoging van de AOW-leeftijd en is afgehaakt bij de onderhandelingen.

Onverantwoordelijk en schandalig optreden FNV-bestuur

Het onderhandelingsresultaat is inmiddels onder de leden van FNV verspreid die zich daarover per referendum kunnen uitspreken. Daarna neemt het Ledenparlement (LP) een besluit.

Gezien de controversiële inhoud van het ‘akkoord’, geen enkele eis waarvoor is gestreden de afgelopen anderhalf jaar  is binnengehaald, besloot het LP dat het neutraal aan de leden zou worden voorgelegd: opdat discussie daarover niet zou worden ‘gestuurd’ en elk lid zelf een oordeel zou kunnen vellen.

Echter bekendwording van het resultaat is gepaard gegaan met een massieve campagne van het FNV-bestuur en de FNV-werkorganisatie om het akkoord ‘aan te prijzen’. Protesten hiertegen worden genegeerd of weggewuifd. Het FNV-bestuur heeft zich hiermee in een onverantwoordelijke kamikaze-modus gemanoeuvreerd.

Het FNV-bestuur zet met deze capitulatie voor de druk van werkgevers en hun politieke vrienden, net als in 2012, versterking en door dreigen met aftreden zelfs het voortbestaan van de vakbeweging op het spel.

Zij verzaakt daarmee haar plicht om leiding te geven aan de enige organisatie die de werkende bevolking kan beschermen tegen de aanvallen op haar verworvenheden door het Kapitaal: de graaiers en de rijken met waanzinnig groeiende vermogens en hun handlangers in de politiek.

 

Oproep

De leden van FNV en andere vakbonden kunnen niet anders dan dit akkoord verwerpen en verder werken aan democratisering en versterking van hun onmisbare belangenorganisatie, de vakbond. Met vakbondsmacht kan deze aanval op hun pensioenen worden afgeslagen en het beste pensioenstelsel ter wereld veilig gesteld en verbeterd.

De reacties van het publiek op de stakingsacties op 28 en 29 mei laten zien dat hiervoor grote maatschappelijke steun bestaat! Gezien de enorme belangen, de miljarden pensioenvermogen, die op het spel staan kan deze strijd voor behoud en verbetering van het pensioenstelsel alleen gewonnen worden door verbreding van vakbondsmacht naar een maatschappelijke strijd. Door aan de leiding te gaan van deze maatschappelijk strijd zal de vakbeweging haar gezag onder de bevolking vergrote en zich versterken met nieuwe leden.

Voor een strijdbare vakbeweging. Steun communisten in de vakbeweging. Versterk de NCPN

Partijbestuur NCPN.

www.ncpn.nl

CPV: Statement against imperialist Aggression

Unity in defense of the homeland!

The political parties and social movements below signed, members of the Popular Anti-imperialist and Anti-fascist Front (FPAA), condemn the onslaught of US imperialism, in partnership with the European Union and the Group of Lima, against our nation. Their actions represent an act of provocation and interference that violates the sovereignty and peace of the Bolivarian Republic of Venezuela and across Latin America and the Caribbean.

Attacks

The purposes of the aggression and the attacks by international capital and Itâs’ lieutenants of the local Right wing forces against the national dignity and the well-being of the Venezuelan people are no longer a secret to anyone. The bourgeoisie of the United States, the big domestic capitalist monopolies and their related parties, have acted against peasants, workers and communities in Venezuela and Latin America for more than half a century.

Imperial onslaught

The Imperial onslaught has increased considerably in the last decades of the Venezuelan political process. It does not only include political conspiracy, assassination attempts and plans of national fragmentation so as to occupy geographic areas, carried out by oil and mining companies, but also economic sabotage, the grotesque elevation of prices of the basic food basket, the transport boycott, the sewing of anarchy and thousands of other abuses committed daily by the pro-imperialist Right. It is well known that for the advancement of those plans, the Right takes advantage of impunity and other governmental mistakes.

Recent developments

In recent months their isolationist plans and economic-military provocations have entered a new phase, looking to close in on surrounding the Venezuelan nation, to deliver the final blow against the Bolivarian process and its avant-garde. The imperialists and their lackeys, suffocated by the huge and prolonged structural crisis which consumes them, consider that the appropriate time has come to hit the struggles of the Venezuelan people at their base, ruining social plans, cornering the people and finding a way out of the Bolivarian Government through any route. These plans have been given the green light by the coup mongers, promoted by US imperialism, their footmen in Latin America,as well as by the unpatriotic Right based on Venezuelan soil.

The policy of carrying out an interventionary coup, so developed by the imperialist government of the United States, the European Union, and with the shameful collaboration of a number of Latin American governments, now focuses its goal on an aggressive military-political propaganda campaign, hidden behind the so-called “humanitarian aid” which seeks to justify the invasion of our country.

Condemnation

We condemn the imperialist plans of hunting down the natural resources and privatising them, publicly declared so by the United States, the European Union, the Lima Group, FEDECAMARAS-VENAMCHAM, and the National Assembly in contempt and directed by Guaido group.

We, members of the FPAA, call for preparation, organization and popular mobilization. We demand a heavy hand by the Government against the saboteurs, intervenors and terrorists, immediate jail for price speculators. We demand the application of article 113 and 114 of the Constitution of the Bolivarian Republic of Venezuela to the monopolist price speculators in particular and to the Article 113 and 114 financial system.

Call to action

We call to establish worker-peasant-community-popular control over the processes of production, marketing and distribution, and to boost national industrialization plans. We also call for a real agrarian revolution that would definitively remove the dependence, exploitation and unpatriotic ruthless blackmail of the historical enemies of the Venezuelan people and of the world.

Against imperialist aggression!

Unity and mobilization!

Communist party of Venezuela

Homeland for all party

Revolutionary Party of Labour

Pleidooi voor afgewogen huursector

Nederland had in het verleden een uitstekende reputatie op het gebied van volkshuisvesting

Amsterdam werd gezien als het Mekka voor de stedebouwkundigen: gemende buurten, een ongedeelde stad: Goede huisvesting werd gezien    als een teken van beschaving. De kentering komt in de jaren 90 als de neo-liberale doctrine vat kreeg op de politiek: De subsidies werden afgebouwd, corporaties werden stichtingen en het eigen woningbezit werd zwaar bevoordeeld middels riante hypotheekrente aftrek.

Neoliberale overheid en sociale huursector

De opzet van de neo-liberale overheid is om de sociale huursector te verkleinen ten opzichte van de marktsector. Was de huursector vroeger een brede publieke voorziening, nu is de heersende doctrine: huurwoning voor degenen die zich geen koopwoning kunnen permitteren. In plaats van uitgebalanceerde wijken komt het spook van de ghettovorming om de hoek kijken. Als klap op de vuurpijl hebben de woningbouwcorporaties te maken van verhuurdersheffingen en andere vormen van rijksbelastingen.

Dit soort maatregelen brengt de corporaties financieel in de problemen en dwingt hun om een gedeelte van hun woningbestand te verkopen om in het onderhoud van de andere woningen te voorzien. De aldus verkochte woningen vallen vaak in handen van investeringsmaatschappijen en huisjesmelkers die maximaal profijt proberen te halen.

Ompoling naar neo-liberaal

Dat de ompoling van de woningmarkt van sociaal naar neo-liberaal gepaard gaat met sprookjes en blatante onzin blijkt uit het volgende:

  1. De huursector wordt gesubsidieerd : uit het bovenstaande blijkt anders
  2. Huurders gaan minder zorgvuldig om met hun woonomgeving: niets is minder waar: huurders wonen langdurig in dezelfde wijk en hebben een goede sociale binding met woonomgeving.
  3. Scheefwoners (huurders in woningen met lage huren) zijn uitbuiters die wonen op kosten van anderen. Ten eerste is dit een hele beperkte groep maar wat de denken van mensen die hun hypotheek afgelost hebben en feitelijk geen lasten meer hebben.
  4. Kopers zijn in de ogen van de neo-liberale stemmingmakers de echte mensen, huurders zijn losers. Dit soort aantijgingen moeten het marktdenken promoten en het bezit en niet de woonfunctie centraal stellen.

Werkelijkheid

Wat is de werkelijkheid:

  1. De woningbouwcorporaties worden tot op het bot uitgeknepen. Op dit moment is de afdracht aan het rijk equivalent met 5 maanden huur.
  2. Slecht onderhoud door gebrek geld bij veel corporaties
  3. Slechte toegang tot de huurwoningmarkt, tijdelijke huurcontracten
  4. Lange wachttijden ( gemiddelde wachttijd 12 jaar in Amsterdam
  5. Slechte verhouding tussen huurders en corporaties
  6. Huurders betalen gemiddeld meer voor wonen dan kopers.
  7. Middeninkomens vaak uitgesloten van betaalbare huur.Zie hier de impact van het neo-liberale beleid zoals zich dit tijdens de opvolgende rechtse regeringen ontwikkeld heeft. De mensvijandige ideologie van het neo-liberalisme heeft ook in de stad Amsterdam in zijn greep en onthoudt mensen het fundamentele recht op een betaalbaar dak boven hun hoofd. Het marktmechanisme werkt in het voordeel van de particuliere huizenbezitters. Ondanks de bemoeienissen van de SP wethouder Laurens Ivens zet deze trend zich door.

Ivens gaat er prat op dat in 2018 8639 woningen in Amsterdam gebouwd zijn met nog eens 1256 tijdelijke. Meer woningen is een loffelijk streven maar het probleem zit hem veel meer in de structuur van de volkshuisvesting: De verhuurderheffing, de extra belasting van de woningbouwcor- poraties, die daardoor gedwongen worden om een deel van hun voorraad te verkopen is een typisch voorbeeld van neo-liberale graaizucht waar- mee de collectieve sector wordt leeggezogen op kosten van de lagere inkomens. Dit is een voorbeeld van de scheefgroei die besteden moet worden.

Artikel bewerkt naar stuk van Jan Kok en Marijke Storm: Huursector, fundament van de stedelijke samenleving, novenber 2018.