Akropolis en kapitaal

Anna Ioannatou

Niets schijnt de commerciële dans nog te kunnen ontspringen. Zelfs de monumenten van de Akropolis zijn niet heilig voor de allergrootste economische belangen. Zo'n anderhalf jaar geleden nog spraken vertegenwoordigers van de politieke leiding van Griekenland zich verontwaardigd uit over het spandoek "Powell, killer go home" door het PAME (Arbeiders Strijd Front) aan de Akropolis opgehangen tegen het bezoek van de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken van de VS aan Griekenland. Dit heette toen schending van het cultureel erfgoed.

Philips mag wel. Deze supergrote uit het economische leven heeft vergunning gekregen de Akropolis te filmen als achtergrondplaatje voor haar reclamecampagnes.

De Centrale Archeologische Raad keurde dit in grote meerderheid goed via een argumentatie die deze Raad wetenschappelijk onderuit haalde. De ten gunste van Philips gebruikte argumenten lieten namenlijk hun licht schijnen op de hypocriete halfslachtigheid van de leden, op één na (de enige tegenstem):

Tot slot vatte de voorzitter van de Centrale Archeologische Raad de hele logica samen door te zeggen, dat Philips op deze manier bijdraagt aan de nationale inspanning het land na de Olympische Spelen te projecteren. Voorts vergeleek hij het gebruik van reclamebeelden met journalistiek en herhaalde nog eens het veel aangevoerde argument, dat je niet altijd de commercie voor alles schuldig moet stellen. Reclame gaat immers naar de grootste massamedia over de hele wereld, zo besloot hij.

Wettelijk kader

De enige tegenstemmer verklaarde, dat Philips er uiteraard niet op uit is reclame voor Griekenland te maken, maar voor zichzelf en dat de Akropolis als deel van het wereld cultureel erfgoed in geen geval commercieel gebruikt mag worden, dus ook niet voor reclamedoeleinden.

De uitlevering van cultureel erfgoed aan privékapitaal, die stapsgewijze plaatsvindt, wordt natuurlijk in een wettelijk kader geplaatst. In alle klassenmaatschappijen volgt het netwerk van wetten, regels en instellingen de eisen van het grootkapitaal op de voet. In wezen zijn die immers aan de macht. Er ligt dus een wetsontwerp klaar, de eerste praktische stap na het theoretisch overleg van de Raad van ministers van Cultuur van de EuropeseUnie. Via dit wetsontwerp kan het privé-kapitaal institutioneel onderlegd zelfs het werk van de Archeologische Dienst bestieren. Deze invasie wordt met fraai klinkende argumenten omkleed, zoals: bestrijding van de bureaucratie, decentralisatie, osmose (wederzijdse vermenging) van samenleving en cultureel erfgoed.

Het Europese kapitaal stelt zijn eisen om, zoals het heet, zijn concurrentiepositie te verbeteren. Niets is heilig voor de barbarij van het streven naar nog meer winst.

©MANIFEST KRANT van de NCPN
Haarlemmerweg 177, 1051 LB, Amsterdam, tel.: 020-6825019