Maand mei voorbereiding van onrust in Caracas

Washington's Nieuwe Imperialistische Strategie in Venezuela (deel 1)

Dit is het eerste deel van de vertaling van een artikel over de Nieuwe Imperialistische Strategie van de Verenigde Staten.
Zie ook deel 2 en deel 3 en deel 4.

Deel dagelijkse leiding PCV bijeen tijdens persconferentie n.a.v. Buitengewoon Congres i.v.m. voorstel van Chávez voor vorming nieuwe eenheidspartij (Foto PCV)  

Chris Carlson

Om de wereldheerschappij te behouden heeft Washington een nieuwe imperialistische strategie geperfectioneerd. Een strategie die voor het eerst werd toegepast in Servië in 2000. Tot nu toe waren invasies en het installeren van dictaturen de manier voor de Verenigde Staten om controle te krijgen over buitenlandse volkeren en hen te belemmeren zich te mengen in de (zakelijke) belangen van de VS. De regering van de VS heeft nu een nieuwe strategie ontwikkeld die niet zo smerig en gewelddadig is en veel geslepener; in de praktijk zelfs zo geslepen dat deze aanpak bijna niet waarneembaar is.

De strategie in Servië was zo onzichtbaar, dat niemand het in 2000 scheen op te merken dat een regime omvergeworpen werd en het land vervolgens werd opengesteld voor massale privatiseringen en grote staatsindustrieën, ondernemingen en bodemschatten in handen kwamen van de VS en multinationale bedrijven. Evenzo hebben slechts weinigen gemerkt dat landen uit de voormalige Sovjet-Unie onlangs slachtoffer zijn geworden van dezelfde strategie, met exact dezelfde gevolgen. (De strategie werd al eerder ook in Roemenië toegepast. Servië moest eerst nog worden platgebombardeerd voor de contrarevolutie lukte, red. Manifest).

Landen die niet toegeven aan de eisen van 'het imperium' en de uitbreidingsdrang van het wereldkapitalisme worden doelwit van een geheim, goed doordacht plan om de politieke situatie in het land te veranderen en het toegankelijk te maken voor investeerders. Door de VS gesteunde groepen in de betreffende landen zetten zelf hun president af, waardoor het lijkt alsof er geen interventies van buitenaf zijn gepleegd. En nu richt Washington zich op de nieuwe grote dreiging: Latijns-Amerika, in het bijzonder Venezuela.

De opkomst van de Nieuwe Wereldorde

Tijdens de tweede helft van de twintigste eeuw raakten voor de kapitalisten in de eerste wereld (het Westen) de binnenlandse mogelijkheden voor investeringen en groei uitgeput. Grote ondernemingen bereikten een punt waarop de mogelijkheden voor uitbreiding binnen de nationale grenzen bijna volledig waren benut en de enige mogelijkheid voor groei was het zoeken naar nieuwe kansen in het buitenland. Groeiende bedrijfsconglomeraten zochten naar wegen om hun activiteiten over de hele wereld uit te breiden. Zij deden investeringen, zorgden voor privatiseringen en kochten alles op wat zij in handen konden krijgen.

Nationaal kapitaal wilde internationaal gaan en tegen het einde van de vorige eeuw was het kapitalisme daadwerkelijk geglobaliseerd. "Wordt groot of wordt opgegeten", was de nieuwe filosofie van de kapitalisten, en zij besloten om zelf groot te worden door het opeten van hele naties. Met hulp van de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) werden hele economieën rijp gemaakt voor privatisering. Telefoonmaatschappijen, elektriciteitscentrales, watervoorzieningen en natuurlijke rijkdommen werden in landen over de hele wereld opgekocht door rijke kapitalisten. Het vrijemarktkapitalisme werd dominant, een paradijs voor internationaal kapitaal, nu de rijkdommen van de wereld zich steeds meer concentreerden in de handen van de kapitalisten. (1)

Sommige landen waren echter vastbesloten zich niet op te laten eten. Privatisering was geen populair idee onder volkeren die het 'krankzinnige' idee hadden dat hun natuurlijke rijkdommen van henzelf waren en niet van buitenlandse ondernemingen. In verschillende delen van de wereld ontstond verzet en sommige landen wilden niet toegeven aan de logica van het geglobaliseerde kapitalisme. Washington was echter vastbesloten om de hele wereld toegankelijk te maken voor het uitbreiden van ondernemingen. Zij wilden de landen die niet meewerkten verplichten, ofwel door militaire macht of door bedrog.

Voetnoot:

  1. Tekst Meer informatie over hoe de Wereldbank en het IMF privatisering opdringen aan arme landen is te vinden bij Third World Traveler, http://www.thirdworldtraveler.com/IMF_WB/IMF_WB.html.

Nota bene: dit is het eerste deel van de vertaling van een artikel over de Nieuwe Imperialistische Strategie van de Verenigde Staten. Deel 2 volgt in Manifest 12 en gaat over hoe deze strategie is toegepast in Joegoslavië. Deel 3 volgt in Manifest 13 en gaat met name in op hoe de VS de nieuwe strategie in Venezuela willen inzetten.

Vertaling J.Bernaven. Zie ook: www.debateabierto.net.

©MANIFEST KRANT van de NCPN
Haarlemmerweg 177, 1051 LB, Amsterdam, tel.: 020-6825019