Ingezonden: Naar een Koninklijke Zorgverzekering

Is het u wel eens opgevallen dat leden van koninklijke huizen nogal lang leven? Neem nu Juul en Ben(no) die een koninklijk optrekje hadden in Soestdijk. Die zijn beiden stokoud geworden. Zie verder ook Kween Elisabeth, 88 jaar en haar man, ook al in de 80. Blijkbaar is het aan het koningschap vastgenageld dat je in die functie van niets doen, vakantiehuisjes benutten en linten doorknippen, bijna iedereen in leeftijd voorbij kunt streven. Dat komt natuurlijk omdat hun bijdrage aan de zorgverzekering niet koninklijk is. Die is waarschijnlijk ingebakken in het contract van Oranje met de Gaten Generaal. En dus gaat dat uit ons algemene budget. De hoge ouderdom van de bewoners van de koninklijke huizen is te danken aan de continue zorg die in deze huizen heerst. Geen eigen risico, want ingebakken in het contract en ware dat niet zo, dan is het voor hun een peuleschil om dat bedragje op te hoesten, pardon: kuchen. Zeker wanneer je weet dat Koninklijke Olie (Shell) per kwartaal enige miljoenen op hun 'oranje' spaarrekening stort, op grond van het bezit van aandelen die koningin Wilhelmina op aanraden van minister Kuyper, destijds heeft aangeschaft. Behalve Minister was Abraham Kuyper ook een vrij hoge functionaris in Indië bij de Koninklijke Olie en ondanks zijn ministerschap zou hij daar in dienst blijven. Maar dat terzijde. Hoe is ons huidige zorgsysteem tot stand gekomen? Ook door politici die hier en daar hun belangetjes hebben. In feite hebben ze met dit systeem, waarvan al voor het begin ervan werd gewaarschuwd, dat dit wat betreft de premies en de kosten uit de hand zou lopen, de bevolking overgeleverd aan de winstzucht van de Grote Verzekeraars. Er wordt namelijk winst gemaakt op uw en onze ziektes. En om die winst te vergroten, loopt de maandelijkse premie op en om de winst te maximaliseren mag u eerst alvast 400 euro zelf betalen. De meeste Nederlanders betalen voor een behoorlijke, maar niet eens volledige dekking rond de 1200 euro per jaar, plus deze 400 euro eigen risico is dat 1600 per jaar. Minimumloners weten dat dit zo ongeveer een maandloon is. Maar het is geen vrij besteedbaar maandloon. Want behalve aan de ziektekostenverzekering, zit de gewone man ook vast aan zijn kosten van wonen, en leven, eten en drinken, en de energievoorziening. En wat blijkt nu tien jaar na de invoering van dit heilloze systeem, twee derde deel van de Nederlanders heeft betalingsproblemen. De grootste factoren blijken de ziektekosten en de huur te zijn. Die slokken volgens het Nibud het grootste deel van het budget op. Ondanks alle tegemoetkomingen die je voor huur en zo kunt krijgen, maar die in de loop der tijden zo verschrikkelijk beperkt zijn, dat je er in de meeste gevallen niets aan hebt, blijft die huur hoog, ten gevolge van een soortgelijke operatie in 1996. Toen werd het huizenbezit in handen van corporaties gegeven die ook geen rem hadden op hun graaizucht en waarvan de bestuurders geen inzicht hadden in de opbouw van het loon van gewone Nederlanders. Feitelijk willen de baasjes heel Nederland op de schop. Het laatste voorbeeld is de vijf miljard belasting die overgeheveld wordt naar het bedrijfsleven onder het mom dat de werkenden er beter van worden. Deze vijf miljard hadden beter gebruikt kunnen worden om de zorgverzekering op Koninklijke Voet te schoeien. Kan de gewone man zich ook eens koninklijk voelen, met een zorg die gelijkwaardig is aan die van het staatshoofd. Op naar de Koninklijke Nationale en Kosteloze Zorgverzekering. Alle winst voor het Volk!

Jan Post (Ingezonden brief enigszins ingekort).

©MANIFEST KRANT van de NCPN
Haarlemmerweg 177, 1051 LB, Amsterdam, tel.: 020-6825019