Gedicht: Op de balans van levenslust



Henricus Azewijn

Op de balans van levenslust

De druk is van de ketel
maar zijn bloeddruk is nog te hoog
gedraagt Minkel zich vermetel
maar zit hij in zijn tranendal droog.

Met zijn droogje en zijn natje
met zijn bloeddruk niet in de maag
zit hij goed, vat je
soms met 'n stuk in z'n kraag.

Dan komt de druk weer terug
hoor je z'n ketel fluiten
maakt hij van 'n olifant geen mug
met zijn ingegooide eigen ruiten.

En spreekt hij af met zijn therapeut
om nieuw glas te zetten
voor in haar zak een duit.
Dan maakt zij korte metten...

Want lang zal het niet duren
er is een groot gebrek aan tijd
praten zij over zijn blessure
in het spel soms een voldongen feit...

Daarna kan hij zijn spel weer spelen
met zijn bloeddruk en zijn pillen
kan hij mensen danig vervelen
zich aan zijn gewichtigheid vertillen.

Minkels leven is zwaar of licht
op de balans van levenslust.
Hij blijft liever buiten zicht
tot hij eindelijk eeuwig rust.

In zijn hemel kruipt hij uit zijn hel
sinds 'n mens toch ook wel 'ns wat wil
zegt Minkel dan best fel...
Aii... wellicht 'n verkeerde pil...
©MANIFEST KRANT van de NCPN
Haarlemmerweg 177, 1051 LB, Amsterdam, tel.: 020-6825019