Gedicht: In de houding van geesten


Henricus Azewijn
10112020

In de houding van geesten

In de houding van levende lijken
humaan gewapend beton
in een sfeer van altijd weer zeiken
over en weer... een onbekende bron...

In de houding van nietsnutten
bruingebakken in de zon
die het grote niets benutten
in de schittering van hun cocon.

In de houding van geesten
uit de fles maagzuur.
De grote cryptobeesten
met de wind van achteren nogal guur.

In de houding van liberalen
in hun vrijheid opgesloten
om glimlachend aan te halen
wat je kunt verdienen met harde noten.

In de houding van parochianen
in een sfeer van een dode god
die niet beter kunnen wanen
zolang hun geest aangepast rot.

In de houding van het máken
al maakt het allemaal niets uit
want "Zaken zijn zaken...!"
zegt de groenteboer met zijn plastic fruit.

In de houding voor een einde
dat stram een begin markeert
dat het sterven verfijnt... verfijnde
maar de dood... díe mankeert...

Een beeld van de ondergang
waarvoor iedereen moet knielen
begeleid door het koor 'Zwanengezang'
het geblaas van randdebielen.
©MANIFEST KRANT van de NCPN
Haarlemmerweg 177, 1051 LB, Amsterdam, tel.: 020-6825019