De ongelijke strijd om de waarheid

i-009-031.jpg
Op 21 juni jl. werd de leider van de oppositie in Belarus, Swetlana Tichanowskaja (links), in het gebouw van de Raad van Europa in Luxemburg warm welkom geheten door Josep Borell, hoogste vertegenwoordiger voor de buitenlandpolitiek van de EU. De EU mengt zich, sterk onder druk van VS-president Joe Biden, steeds meer in de interne aangelegenheden van Belarus. (Foto: ZLV)

Greg Godels

"Marx had helemaal gelijk toen hij zei dat hoe verder de tegenstelling tussen de groeiende productiekrachten en de bestaande maatschappelijke orde zich ontwikkelt, des te meer de ideologie van de heersende klasse het karakter van huichelarij aanneemt. En hoe meer de huichelarij wordt gelogenstraft door het leven zelf, des te zediger en heiliger de taal van deze klasse wordt". (G. Plechanov, Fundamentele vraagstukken van het marxisme - vert. Uitgeverij Progres)

De laatste keer dat de media en de overheid ongeïdentificeerde vliegende voorwerpen (ufo's) serieus namen, was tijdens het hoogtepunt van de 'rode schrik' in de jaren '50. Na al die tijd worden we nu opeens overladen met beelden van objecten die razendsnel komen aanvliegen en op mysterieuze wijze weer wegschieten, alsof ze bestuurd worden door ongelofelijk behendige piloten. Zelfs de vroegere president Obama, die normaal gesproken zo nuchter en terughoudend is, bevestigt de waarnemingen. Er lijkt iets te gaan gebeuren dat vergelijkbaar is met de massahysterie tijdens de anticommunistische inquisitie van vroeger.

In de periode na de Tweede Wereldoorlog kon de goedgelovigheid van de bevolking met behulp van het aantal ufo-waarnemingen worden afgemeten. Maar, en dat is belangrijker, de aanjagers van de Koude Oorlog tegen het communisme maakten gretig gebruik van de dreiging die verbeeld werd door ufo-waarnemingen, films over invasies door marsmannetjes en verhalen over aliens die te midden van ons wonen. Ze kwamen uitstekend van pas om ook de angst voor het Rode Gevaar aan te wakkeren. Ze wekten vrees en vijandigheid op ten opzichte van het nieuwe, het 'andere', het onbekende. Of dit onbekende nu buitenaards was of ideologisch anders, er ontstond een sfeer van angst, wantrouwen en terreur. De huidige terugkeer van Marvels 'superhelden' duidt op een vergelijkbare terugkeer van de 'goed versus kwaad'-mentaliteit.

Zonder het internationale communisme als onmiddellijke bedreiging is het voor de Amerikaanse heersende klasse en de gevestigde orde een grotere uitdaging om de bevolking doelbewust angst aan te jagen en te manipuleren. Toch slaagde men hier gedurende de eerste decennia van de 21e eeuw in. Nadat zijn fundamentalistische bondgenoten uit de Koude Oorlog in de steek waren gelaten, maakte de VS gretig gebruik van de angst voor de islam. Dit gold met name voor de periode na de oorlog die gevoerd werd om te verhinderen dat de Sovjet-Unie een progressieve en seculiere regering in Afghanistan kon verdedigen.

Vervolgens veranderde de VS weer volledig van koers. Dezelfde krankzinnige religieuze fanatici die na 11 september 2001 als terroristen werden bestempeld, werden nu afgestuurd op Syrië en Libië. Nu werden deze huurlingen opeens vrijheidsstrijders genoemd. Duizenden van deze fanatieke huurlingen zitten nu te duimendraaien in kampen in Syrië, waar ze bewaakt worden door een andere opportunistische bondgenoot van de VS, de Koerdische zogenaamde Syrische Democratische Strijdkrachten. Ze zitten daar in afwachting van de oproep om een ander onafhankelijk en seculier land te destabiliseren.

Op dit moment worden Chinese pogingen om soortgelijke aanvallen uit fundamentalistische hoek tegen te houden afgeschilderd als de onderdrukking van een hele bevolkingsroep, de Oeigoeren.

De omvangrijke en machtige Amerikaanse propagandamachine wringt zich in allerlei vreemde bochten en toont hiermee haar ware karakter. De macht die geconcentreerd is in de monopoliekapitalistische media en hun toewijding aan een zeer bekrompen en starre doctrine moet niet onderschat worden. Vooral niet wanneer de dominantie en het ongehinderde optreden van de kapitalistische broeders in het bedrijfsleven op het spel komt te staan.

De FBI, de NSA en de CIA richten groot onheil aan, maar de mediabedrijven bieden via film en televisie een fictief beeld van jeugdig idealisme, diversiteit en rechtvaardigheid. De televisiezenders vertonen een hele reeks series waarin toegewijde overheidsdiensten onvermoeibaar jacht maken op het kwaad. Op deze manier praten de media hun gewetenloze dienstbaarheid aan het kapitaal en het Amerikaanse rijk goed. In de Verenigde Staten is een ijzeren gordijn van vermaak neergelaten dat de waarheid verhult.

Natuurlijk is het verdraaien van de waarheid niets nieuws voor de Amerikaanse opiniemakers. De nieuwsfabrieken scharen zich plichtsgetrouw achter elke campagne om irrelevante andersdenkenden in een ver land dat zich tegen de VS verweert als helden te portretteren. In de Koude Oorlog al schakelden de Amerikaanse veiligheidsdiensten progressieve academici in om ontevreden Oost-Europeanen tot martelaar uit te roepen.

Ook Aleksej Navalny geniet nu deze speciale status. In het Westen geniet hij veel bekendheid, maar de overgrote meerderheid van de Russen laat zich niets aan hem gelegen liggen. De vrije geesten uit de hogere middenklasse zouden eens een uurtje moeten vrijmaken om te luisteren naar de National Public Radio of om informatie op internet te zoeken. Ze zouden ontdekken dat Navalny's werkelijke politieke ideeën allesbehalve liberaal zijn. Zijn opvattingen zouden de brunches van onze ruimdenkende liberalen doen ontaarden in een ordinaire schreeuwpartij.

De levenswandel van Roman Prottasevitsj, de held van het Belarussische 'verzet' is nog bedenkelijker. Dat hij zich achter zijn journalistieke façade inlaat met Oekraïense fascisten staat vast, maar in het westerse heldenepos blijft dit meestal onvermeld.

Deze vervolgde figuren reizen de hele wereld af, ze kunnen zich personeel en een organisatie veroorloven en onderhouden 'onafhankelijke' nieuwswebsites. En merkwaardig genoeg vragen westerse bewonderaars zich nooit af hoe dit financieel mogelijk is. Zou het kunnen dat de westerse media, als ze hierin al geïnteresseerd waren, zich zouden schamen als ze ontdekten waar het geld vandaan komt?

Als ufo's en superhelden inderdaad een nieuwe Koude Oorlog aankondigen, bestaat er geen twijfel over wat het nieuwe doelwit is van de Amerikaanse heersers. De Volksrepubliek China kwam redelijk ongeschonden uit de kapitalistische crisis van 2007-2008 en uit de pandemiecrisis. Momenteel evenaart of overtreft de Chinese economie die van de Verenigde Staten, en dit is niet aan de aandacht van de bewakers van het Amerikaanse kapitalisme ontsnapt. De Chinese economie groeit en groeit terwijl de Amerikaanse geteisterd wordt door enorme onevenwichtigheden. De beschuldigingen uit de Amerikaanse demoniseringsmachine worden daarom steeds buitensporiger.

Deze beschuldigingen - technologiediefstal, spionage, agressie, mensenrechtenschendingen - zijn absurd maar geen enkele is zo hypocriet als die over het ontstaan van COVID-19. Aanvankelijk was men het eens over het ontstaan van het virus. Bijna alle deskundigen bevestigden dat het was overgesprongen van dier op mens. Trump werd beschouwd als een complotdenker en de media deden hun best om zijn bizarre aantijgingen te ontkrachten en belachelijk te maken.

Nu Trump weg is, worden zijn bizarre beweringen voor waar aangenomen. De VS en zijn slaafse bondgenoten hebben nu geconcludeerd dat het onverantwoordelijke en listige China het nieuwe coronavirus doelbewust heeft gecreëerd, en dat China hiermee de hele wereld in gevaar heeft gebracht.

De machtige propagandamegafoon van de heersende klasse kan een dergelijke ommekeer in de opinievorming alleen maar teweegbrengen door het ondermijnen van het onafhankelijke en op feiten gebaseerde denken in de samenleving. Dat dit gelukt is wordt aangetoond door de spectaculaire omslag in de houding van de bevolking ten opzichte van China. Volgens opinieonderzoeksbureau Pew stond in 2002 35 procent van de ondervraagden negatief ten opzichte van China. In 2021 was dit percentage gestegen tot 73 procent. En in slechts drie jaar (2018-2021) is het percentage dat 'koude gevoelens koestert' voor China gestegen van 46 naar 67. De koudeoorlogshysterie is opnieuw tot leven gewekt, en met succes! Intussen hekelen de progressieve media het anti-Aziatische racisme, alsof ze dat niet zelf op een schaamteloze manier hebben aangewakkerd.

Toch heeft dit vernieuwde ideologische pantser een keerzijde. Nu Trump er niet meer is om te bewonderen of te verguizen zijn de kijkcijfers van de landelijke nieuwszenders ingestort. In mei daalden de kijkcijfers in de cruciale kijkersgroep tussen 25-54 jaar van Fox News met 38 procent, van CNN met 51 procent en die van MSNBC met 39 procent ten opzichte van een jaar geleden. Zoals voormalig CBS directeur Les Moonves destijds dolgelukkig zei: "Het fenomeen Trump is misschien niet goed voor Amerika, maar het is verdomd goed voor CBS."

Daarom proberen de mediadirecteuren de belangstelling voor Trump weer aan te wakkeren (had hij zijn broek nu wél of niet achterstevoren aan?) en geven ze ruim baan aan nieuwe provocaties. (...)

Bron: ZZ's blog, 12 juni 2021, vertaling Frans Willems.

©MANIFEST KRANT van de NCPN
Haarlemmerweg 177, 1051 LB, Amsterdam, tel.: 020-6825019