Toespraak van president Fidel Castro Ruz, tijdens de internationale viering van de Dag van de Arbeid, in Havana op 1 mei 2005

Interne verwijzing:

(Gejuich)

Luister, hou het nog even vol, want vandaag hebben jullie geluk, ik zal niet zo heel lang spreken.

(Gejuich en geroep: 'Nee!')

De natuur staat aan onze kant, kijk maar naar de wolken en het windje, alles staat aan de kant van onze eervolle zaak.

Geachte bekenden en strijders uit meer dan 60 landen, die deze historische 1 mei met ons delen

Geachte afgevaardigden van de vierde 'Hemispheric Meeting' over de Strijd Tegen de FTAA (Free Trade Area of the America's, noot red.) en voor de ALBA (Bolivarian Alternative for Latin America and the Caribbean).

Geachte mede-Cubanen

Geconfronteerd met het machtigste imperium uit de geschiedenis van de mensheid - vastberaden onze identiteit als onafhankelijke natie te vernietigen, zowel in het verleden als recenter, tijdens de onvermijdelijke Revolutie - staan we hier, op dit roemrijke plein, na 46 jaar heldhaftige strijd, waarbij we de verraderlijkste laster en de walgelijkste misdaden hebben weerstaan. Negentig mijl verwijderd van die supermacht gaat Cuba door en zal blijven doorgaan - laat daar geen enkele twijfel over bestaan - met de 'zonde' van voortbestaan.

De leugens over een eenzijdige oorlog die Cuba zou voorbereiden, worden steeds belachelijker, beschamender en zwakker. Neem bijvoorbeeld de grote leugen over de zogenaamde productie van biologische wapens door Cuba, mede aangewakkerd door de fanatieke leugenaar John Bolton, wiens cynische houding ze - en misschien wel terecht - proberen te presenteren als het perfecte symbool van de huidige regering van de Verenigde Staten (VS) met betrekking tot de Verenigde Naties (VN).

Hun hernieuwde ideologische oorlog, waarbij zij onze ether binnendrongen, of liever gezegd probeerden binnen te dringen met een hoos van subversieve, anti-Cubaanse radio- en televisie-uitzendingen, is mislukt. Net zo min zijn ze geslaagd in hun pogingen om Cuba internationaal te isoleren en in hun steun aan willoze huurlingen, met de bedoeling hen te gebruiken als Paard van Troje op Cuba. Ook de walgelijke activiteiten van de Interests Section van de VS op Cuba hebben niet het gewenste effect gehad. Deze sectie staat onder leiding van een onruststoker die speciaal is uitgekozen en getraind om zijn eigen uitwijzing te ensceneren, met een welverdiende 'schop onder zijn kont'. Ook hun pogingen om Cuba te verstikken door middel van de verscherping van de misdadige economische, commerciële en financiële blokkade zijn niet gelukt.

Integendeel, Cuba heeft een grotere kredietwaardigheid verkregen, de internationale economische betrekkingen van ons land zijn toegenomen en de handel met agrarische producenten in de VS is uitgebreid, ondanks de vele obstakels die zijn opgelegd door de frauduleuze en geslepen bewoner van het Witte Huis.

Ook de strategie om ons land de dollar te ontnemen is mislukt - de dollar is nu oneervol ontslagen door ons land, waar hij gedurende de zeer moeilijke tijden van de speciale periode regeerde als de Louis de 14e onder de monetaire stelsels.

Al hun agressieve plannen tegen ons volk hebben gefaald. Hier staan we dan, en ik benadruk dit: sterker dan ooit, meer verenigd dan ooit, meer vastbesloten dan ooit om door te gaan met het bijzondere werk van de opbouw van een rechtvaardiger, humanere, welvarender en solidaire samenleving. Op naar het 'Beloofde Land', dat al binnen handbereik ligt.

Naast de vele andere sinistere strategieën, bedoeld om ons land schade toe te brengen, heeft de Amerikaanse regering haar toevlucht genomen tot een andere beschamende mogelijkheid, Cuba toevoegen aan de valse en cynische lijst van terroristenstaten. Deze week heeft het ministerie van Buitenlandse Zaken van de VS de meest recente lijst gepubliceerd. Op een afkeurenswaardige en verraderlijke manier werd daarbij verklaard: "Cuba blijft actief tegenstander van de Coalitie, onder leiding van de VS, die de wereldwijde oorlog tegen terrorisme voert."

Waarom zou Cuba de leiding moeten volgen van een corrupt en volkerenmoorddadige regering?

Op 11 september 2001 vonden de afschuwelijke aanvallen op de Twin Towers plaats. Deze werden voorbereid en uitgevoerd door fanatieke leiders die financiële connecties hebben met de dynastie die momenteel de scepter zwaait in het Witte Huis. Deze zelfde lieden werden ook getraind en ingezet door de Special Services van de VS. Na 11 september is het buitenlandbeleid van de VS gebaseerd op wat wordt beschreven als de wereldkruistocht tegen terrorisme, dat (uitgevonden door henzelf tegen Cuba, Vietnam en andere landen) een wereldtragedie geworden zou zijn. De Nazidoctrine van de preventieve verrassingsaanval op 'iedere donkere plek ter aarde' werd aangenomen en meer dan 60 staten werden met veel vertoon geciteerd als mogelijke doelwitten. Een van die landen is natuurlijk Cuba, want ons land is prioriteit nummer een.

Niemand zou zich erover moeten verbazen dat wij, met grote minachting, zeer harde woorden gebruiken om dergelijke explosieve en krankzinnige bedreigingen te beschrijven die zij gebruiken als voorwendsel om oorlogen te beginnen, zogenaamd gericht op de bestrijding van terrorisme. Op diezelfde 11 september in 2001 waarschuwde Cuba voor de absurditeit van dit concept en verklaarde dat oorlog nooit de oplossing voor het probleem kan zijn.

Recente rapporten van het Anti Terrorisme Centrum van de VS laten zien dat er in 2004 drie keer zoveel belangrijke terroristenwetten waren dan in 2003 (651 in 2004 tegenover 175 in 2003).

Toen de Amerikaanse regering ongerechtvaardigd Irak binnenviel, loog zij opzettelijk over het bestaan van massavernietigingswapens. Feitelijk waren zij uit op olie en betreft het een veroveringsoorlog. Alle pijnlijke bewijzen hebben korte metten gemaakt met de hypocriete toespraak van Bush, waarin hij beweerde dat de wereld nu een veiliger plek is dan vier jaar geleden.

Wat is de geloofwaardigheid van de schaamteloze bangmakerij over Cuba door het ministerie van Buitenlandse Zaken van de VS? Datzelfde ministerie dat ook de fout heeft gemaakt een land bovenaan hun lijst te zetten dat het minst bang is en het beste in staat om hun verachtelijke leugens te onthullen.

En daarbij is de regering van de VS zo dom geweest om te zeggen dat "de grootste reden om ons zorgen te maken is dat die landen (inclusief Cuba op de eerste plaats) de mogelijkheid hebben om massavernietigingswapens te produceren en beschikken over andere destabiliserende technologie, die in handen van terroristen terecht kan komen." De regering verklaarde dit op precies hetzelfde moment dat John Bolton, de gestoorde auteur van deze dwaze woorden, werd ondervraagd door een aantal van de belangrijkste geheime diensten van de VS, nadat hij zijn woede had botgevierd op een aantal oprechte ambtenaren, die het fatsoen hadden zich te verzetten tegen zijn verderfelijke en onhoudbare leugens. Dit kreeg veel aandacht in de media en de leden van de Senaatscommissie Buitenlandse Betrekkingen waren hoogst verbaasd over dergelijk weerzinwekkend gedrag. Dat laatste was wel het zorgwekkendste voor de extremisten, die oorlogsstokende en genocidale bende. De boosaardige bedoelingen van deze leugens zijn duidelijk.

Bovenop dit hysterische gedrag kwam op vrijdag 29 april jongstleden via een van de televisiekanalen het bericht dat de zeer geachte president van de Verenigde Staten opdracht had gegeven aan het ministerie van Financiën om een grote hoeveelheid van Cuba's bevroren tegoeden te gebruiken om weer eens een rechtszaak van de extremistische en terroristische Cubaans-Amerikaanse maffia in Miami te bekostigen.

Werkelijk onbegrijpelijk en onverklaarbaar aan het gedrag van de VS-regering is dat ze deze eerdergenoemde documenten van het ministerie van Buitenlandse Zaken hebben gepubliceerd op het moment dat de huidige regering verwikkeld is in een van de meest beschamende en gevoelige hoofdstukken van haar terroristische avonturen, agressie tegen en leugens over Cuba. Zijn ze dom, of liever gezegd zijn ze zó dom?

De hele wereld weet dat Luis Posada Carriles, de wreedste, beruchtste terrorist op het westelijk halfrond (bevestigd door de belangrijkste media in dit deel van de wereld), de VS is binnengekomen en een asielverzoek heeft ingediend. Bij de regering van een land wiens soldaten elke dag sterven, hun dodental is inmiddels opgelopen tot tweeduizend, in naam van een oorlog tegen het terrorisme, ontketend na de gebeurtenissen op 11 september 2001.

Onze mede-Cubanen, die dit ongekende schandaal nauwlettend hebben gevolgd, weten precies waar ik het over heb. Veel mensen zullen zich nu afvragen of de regering van George W. Bush nu eindelijk het monster heeft gebaard dat al zo lang groeide in haar binnenste. Antwoord: het is ongelooflijk maar er zijn nog steeds geen tekenen van een bevalling, ondanks het feit dat dit de gezondheid van zowel moeder als monster in gevaar kan brengen, evenals de levens van de vele vroedvrouwen en anderen die zich in deze zaak mengen, hun aantal neemt met de dag toe.

De afgelopen drie dagen hebben we ons voornamelijk geconcentreerd op de inhoud en ondertekening van de documenten en overeenkomsten tussen de Bolivariaanse Republiek Venezuela en Cuba. In het bijzonder op de activiteiten naar aanleiding van het bezoek van de leider van de Bolivariaanse Revolutie, onze nauw verwante broeder Hugo Chávez Frías, en de snelle historische vooruitgang die we maken, in zo'n kort tijdsbestek, met betrekking tot de integratie van de volkeren van Latijns-Amerika en de Cariben, tweehonderd jaar na het begin van hun strijd voor onafhankelijkheid. Tot op de dag van vandaag worden zij overheerst en leeggeroofd door het kolonialisme en imperialisme, die hen naar een inmiddels onhoudbare situatie hebben geleid. Omdat we ons op die onderwerpen hebben geconcentreerd, hebben we geen tijd gehad om de zeer belangrijke situatie te onderzoeken die is ontstaan door de terugkeer van het monster naar de plaats waar het is uitgebroed en getraind, voor het plegen van de lange reeks van misdaden tegen het volk van Cuba en andere volkeren in de wereld.

Vandaag spraken we over de misdaad die werd gepleegd op 6 oktober 1976 in Barbados, waarbij een passagiersvliegtuig werd opgeblazen en meer dan 70 doden vielen [Luis Posada Carriles, een door de CIA getrainde Cubaanse balling, was een van de belangrijkste daders, noot red.] Tussen die dag en de dag dat de jonge Italiaan werd vermoord in een hotel in Havana zaten 20 jaar, dat staat voor 20 jaar moorden en misdaden gepleegd door de verschillende regeringen van de VS, waarbij zij gebruikmaakten van huurlingen en terroristen van de verachtelijke soort als Posada Carriles.

Ook mogen we de 45 jaar agressie niet vergeten, de huurlingeninvasies, de piraterij, de sabotageactiviteiten en de smerige oorlog die, temidden van een wrede en meedogenloze blokkade, duizenden en duizenden van onze landgenoten, allen slachtoffer van deze terroristendaden, het leven kostte. Hoe kan de VS-regering, en niet in de laatste plaats de huidige regering, Cuba, het slachtoffer, beschuldigen en het land bovenaan de lijst van terroristenstaten zetten. Wat zij eigenlijk zouden moeten doen is Cuba bovenaan de lijst zetten van slachtoffers van het imperialistische terrorisme dat ons land al meer dan een halve eeuw ondergaat!

(Gejuich)


We hebben het al bijna 72 uur zonder nieuwsactualiteiten moeten stellen. Daarom zal ik jullie nu een paar van de belangrijkste nieuwsberichten vertellen, zo kort mogelijk en rekening houdend met de tijd en inspanningen die jullie gedurende de afgelopen twaalf uur hebben geïnvesteerd.

Het dagblad El Nuevo Herald deed op 29 april verslag van het feit dat, geconfronteerd met het uitleveringsverzoek van Venezuela [uitlevering van Posada Carriles, noot red.], de medeplichtigen van deze terrorist zich voorbereiden op de versterking van hun juridische team. Santiago Alvarez, de bekende terrorist en handlanger van Posada Carriles, zei dat de juridische ondersteuning "wordt versterkt met juristen van verschillende herkomst".

Volgens de krant bevindt zich onder de juristen die zijn ingehuurd om de terrorist te assisteren ook Kendall Coffey, de voormalige officier van justitie in Miami, die aan het hoofd stond van het sinistere team van juristen, die de kidnapping van het jongetje Elián González moest laten voortduren. Ook Joaquín Chafardet bevindt zich onder hen, al net zo'n maffiajurist, die zeer bekend is in Venezuela en al eerder Posada vertegenwoordigde tijdens het proces in Carácas voor het opblazen van het Cubaanse vliegtuig. Chafardet wordt tevens geassocieerd met Ricardo Koesling, in Venezuela vertegenwoordiger van de Cubaans-Amerikaanse Nationale Stichting en een van de aanstichters van de belegering van de Cubaanse ambassade, tijdens de kortstondige staatsgreep op 11 april 2002.

Volgens de krant zijn er geluiden dat de mogelijkheid bestaat dat de illustere Posada Carriles binnenkort de pers te woord zal staan.

Santiago Alvarez Fernández Magritá, de reeds eerder genoemde persoon die Posada Carriles tussen 16 en 18 maart (44 dagen geleden) van Isla Mujeres naar Miami bracht, gaf gisteren een interview op een televisiezender in Miami. Hij vertelde daarin schaamteloos dat "het goed gaat met Posada Carriles Hij schildert, luistert naar het nieuws en leest". Hij vervolgde zijn verhaal met een voor onwetenden en laaggeschoolden onbegrijpelijk taalgebruik. Het kwam er op neer dat het "zeer goed mogelijk is dat Posada Carriles een van de komende dagen opgeroepen wordt door de immigratiedienst en als hij komt moet men wel met hem spreken. Er worden voorbereidingen getroffen voor het geven van een kort interview een van de komende dagen, zodra zijn advocaten het gevoel hebben dat de tijd rijp is, met de bedoeling informatie te geven over bepaalde punten die opgehelderd dienen te worden." In werkelijkheid zijn er een miljoen punten die opgehelderd moeten worden: ben je je daarvan bewust, meneer George w. Bush?

Volgens de Herald - die zoals jullie weten vele connecties heeft met de maffia, ik bedoel hier in het bijzonder de zogenaamde New Herald - hebben bronnen in de hoofdstad van de VS bevestigd dat Posada's asielaanvraag in de hogere kringen in de VS is ingeslagen als een bom. "Het heeft een hoop politieke spanningen veroorzaakt", zei een hoge regeringsvertegenwoordiger, die anoniem wil blijven. "Het had niet op een slechter moment kunnen gebeuren." Luister goed naar wat deze official zegt: "Het had niet op een slechter moment kunnen gebeuren!"

Op basis van onze informatie lijkt het erop dat de regering Bush niet weet hoe ze zich uit deze gecompliceerde en gênante situatie moet redden. De VS hebben een tijdbom in handen. Zij hebben het terrorisme bespeeld, aangemoedigd, ondersteund en gevoed, dus komt het niet als een verrassing dat ze nu een tijdbom in handen hebben.

Er wordt ook beweerd dat zelfs de zwaar bekritiseerde Cuban American National Foundation, de organisatie die de meeste bescherming en financiële hulp geeft aan Posada Carriles, in nauwe samenwerking met de VS-regering, zich zorgen maakt. Zij is bang dat deze zaak haar reeds beschadigde politieke imago nog meer schade zal doen en dat deze terrorist nog meer van haar zal eisen, omdat hij over zeer veel informatie beschikt.

Daarnaast circuleren er verhalen in mediakringen in New York, waarin wordt gezegd dat de VS-regering intensieve onderhandelingen voert met verschillende landen in Midden-Amerika, om te proberen de terrorist in het geheim over te dragen naar een van de landen in dat gebied.

Volgens diezelfde informatie zou de Salvadoraanse regering de VS via verschillende kanalen hebben laten weten dat zij Posada Carriles niet in hun land willen hebben en het is zeer onwaarschijnlijk dat zij hem toe zullen laten, (want iedereen probeert van het 'lijk uit de kast' af te komen, en gedraagt zich als ratten die het zinkende schip verlaten). De uiteindelijke bestemming van de asielzoekende terrorist zal afhangen van de druk die wordt uitgeoefend door het ministerie van Buitenlandse Zaken. We weten allemaal welke resultaten reeds zijn behaald door die beruchte dame, de minister van Buitenlandse Zaken, die onlangs een reis heeft gemaakt door landen op ons halfrond, om te discussiëren over democratie en gebrek aan bestuurbaarheid, of moet ik zeggen bestuurbaarheid op ons werelddeel. Ze hebben niet eens door wat er gebeurd is, zij hebben zich niet eens gerealiseerd dat in een week tijd, slechts een week, drie regeringen in een ernstige crisis zijn geraakt.

Journalisten hebben verklaard dat de openlijke veroordeling van Posada Carriles door Cuba voor de VS-autoriteiten een complete verrassing was, maar dat zij zich nu realiseren hoe gevoelig de zaak ligt en af willen zien van hun oorspronkelijke bedoeling om Posada in de VS toe te laten.

Een van de bekende sprekers voor mij, het was Schafick, had het over de "hete aardappel". Cubanen weten heel goed hoe heet een aardappel kan zijn als je die uit de pan haalt, misschien uit de snelkookpan: je brandt je handen, je lippen, je tong, hij verbrandt alles. En daar staan ze dan, met een wel heel speciale hete aardappel, die niet af zal koelen, een aardappel die wij niet af zullen laten koelen. (Applaus)

Ondertussen zijn er berichten vanuit Salvadoraanse politieke kringen, dat sommige leiders van de ARENA-regeringspartij zich diep in de nesten zouden werken als zij Posada niet helpen. In dit kader gaat het verhaal dat Mario Acosta Oertel, voormalig minister van Binnenlandse Zaken van El Salvador en koffieondernemer, 'een goede vriend van Posada en de Miami-kliek', de leiding heeft over de zaak van de terrorist in El Salvador. Acosta's vrouw is de neef van Otto René Rodríguez Llerena, de terrorist die op Cuba gevangen zit.

Volgens journalisten van een belangrijk televisiestation in de VS zeggen hun collega's in Miami dat zij ervan overtuigd zijn dat Posada Carriles zich schuilhoudt in een huis in Florida. Verslaggevers van dat televisienetwerk in Miami geloven dat de FBI weet waar Posada is en wie bij hem zijn, en sluiten de mogelijkheid niet uit dat één van de opties is dat hij uit de VS wordt verdreven. Om dat te bereiken zouden ze langs procedurele weg de persoon kunnen beschuldigen die een schuilplaats biedt, diegenen die hem het land lieten binnenkomen en de personen die hem daarvoor toestemming gaven. Om over diegenen die weten hoe hij binnenkwam en waar hij zich schuilhoudt maar te zwijgen.

Die verslaggevers zeggen dat ze niet begrijpen waarom de FBI Posada niet heeft gearresteerd, terwijl door een regering voorafgaand aan de regering van president Chávez al was bekendgemaakt dat de terrorist gevlucht was voor de Venezolaanse justitie. Maar hij zou ook niet naar Venezuela gestuurd kunnen worden, omdat de Amerikaanse regering ervan overtuigd is dat dat hetzelfde zou zijn als het overdragen van de terrorist aan Cuba.

Wat een drogreden! Het was juist Cuba dat, vanaf het begin, afstand heeft gedaan van zijn volste recht om hem te berechten. Het waren tenslotte zijn zonen en dochters, in grote getalen, die zich onder de slachtoffers bevonden van de misdaden van dit monster. Een monster dat werd gevormd en getraind in de VS en tientallen jaren door hen werd ingezet. Hoe zou de schaamteloze chantage, die de machtigste supermacht ooit bestaan op dit moment teistert, anders verklaard kunnen worden?

Volgens de verslaggevers is de FBI druk bezig zorgvuldig de verschillende mogelijke scenario's te analyseren en heeft de regering Bush nog niet besloten hoe zij met deze zaak om wil gaan - ze zou werkelijk met stomheid geslagen, verlamd en verward zijn - maar de journalisten nemen aan dat als Posada in de publiciteit treedt de FBI een plan klaar heeft liggen. Tv-journalisten in Miami beweren dat de grote zenders in de VS Posada op het spoor zijn en dat een aantal van hen op het punt staan zijn verblijfplaats te vinden. Volgens één van de verhalen zou hij zich bevinden in een rijke buurt in de buitenwijken van Miami, in een zeer lux huis, dat ongeveer drie miljoen dollar waard is. Daar brengt hij zijn tijd door met lezen, naar het nieuws luisteren en schilderen, als een nieuwe Picasso; in zijn schuilplaats in het Imperium. Het Imperium wiens politieke en culturele ideaal, in ieder geval van de huidige regering, is schilders te hebben met bloed aan hun handen en die barbaars beweren: "We plaatsten de bom, nou en?". Of beweringen doen in de strekking van de beruchte woorden waarmee de zaak van de jonge Italiaan Fabio di Celmo werd afgedaan: "Hij was op de verkeerde plaats op het verkeerde moment". Het lijkt er nu op dat zowel Posada als de VS-regering en diens president zich nu op het verkeerde moment op de verkeerde plaats bevinden. (Applaus)

Je kunt nu zien wat 180.000 mensen, werkzaam bij het ministerie van Binnenlandse Veiligheid, en 22 organisaties die samenwerken en participeren in de antiterrorismestrijd van de VS en de bescherming van de binnenlandse veiligheid van de VS, niet voor elkaar hebben gekregen. Ook de 15 inlichtingendiensten, die werken met een budget van miljarden dollars, niet. Wat hen niet gelukt is en wat zij niet hebben kunnen ontdekken zullen de VS-media wel vinden en voor elkaar krijgen.

De media zeggen ook dat de FBI de buurt waar Posada waarschijnlijk verblijft niet in de gaten houdt en dat Eduardo Soto, de advocaat van de terrorist, heeft voorgesteld om verklaringen en openbare interviews te geven voor de Spaanstalige televisiekanalen, zonder dat men zich realiseert dat Posada voor de meeste tv-zenders in de VS nu prioriteit nummer een wordt en dat zij alles in het werk zullen stellen om hem te vinden en te filmen. Als de FBI hem niet vindt, dan zullen de tv-zenders hem wel vinden.

In een recente brief heeft de Republikeinse senator Norm Coleman bevestigd dat het VS-ministerie van Binnenlandse Veiligheid een asielverzoek uit naam van Posada Carriles heeft ontvangen. U kunt zich misschien herinneren dat de Universiteit van Informatiewetenschappen (UCI) een paar dagen geleden heeft bestudeerd wat de verplichtingen zijn van een jurist of welke andere persoon dan ook die een asielverzoek indient. De UCI heeft ontdekt dat het een misdaad is, strafbaar met meerdere jaren gevangenisstraf, als de bijbehorende procedures worden geschonden. Wat zal de wet zeggen over de hooggeplaatste figuren, zeer hooggeplaatst, die handelen als medeplichtigen bij de geheimhouding, of medeplichtigen zijn van die terrorist door hem binnen te laten of daarvoor toestemming te geven, of erger nog, diegenen die hem het land binnenlieten zonder enig overleg vooraf? Zie daar, een regering die reeds anderhalve maand is lamgelegd, met ondergeschikten die medeplichtig zijn en de orders van hogerhand hebben omzeild, niet in staat de terrorist te arresteren.

Met de bewuste brief van de senator is er eindelijk nieuws, op basis van een ijverig bewaakt document waarop we de afgelopen dagen zo gespannen hebben gewacht.

Wat staat er eigenlijk precies in deze brief?

"Beste meneer Hughes:

Bedankt voor de tijd die u heeft genomen om contact met mij op te nemen met betrekking tot de heer Luis Posada Carriles.

Zoals u waarschijnlijk weet, heeft de heer Carriles gratie gekregen van de Panamese president Mireya Moscoso, op 26 augustus 2004. De advocaat van de heer Carriles beweert dat hij enkele weken geleden de Verenigde Staten is binnengekomen via Mexico.

Ik heb uw zorgen kenbaar gemaakt bij het ministerie voor Binnenlandse Veiligheid. Het ministerie heeft bevestigd dat de advocaat van de heer Carriles een asielaanvraag heeft ingediend voor zijn cliënt. Echter, door zijn terroristische daden in het verleden, waarvan hij in een door hem afgelegde bekentenis beweert dat hij ze zelf heeft gepland en uitgevoerd, komt de heer Carriles niet voor asiel in aanmerking.

Het ministerie voor Binnenlandse Veiligheid kan niet bevestigen dat de heer Carriles in het land is, maar heeft alle organisaties voor ordehandhaving gewaarschuwd voor zijn mogelijke aanwezigheid."

Als zij het werkelijk willen weten, dan hoeven ze alleen maar de heer Santiago Alvarez te vinden, de man die Carriles per boot van Isla Mujeres naar Miami bracht. Dat kunnen ze nooit ontkennen, ze zouden de hele nachtmerrie in een keer willen wegslikken. Maar dit is geen nachtmerrie, het is de onbetwistbare en onverwoestbare waarheid. Ze kunnen er in vijf minuten achterkomen waar dit monster zich bevindt, in het land waar hij is gecreerd door de autoriteiten, de inlichtingendiensten en de regering.

De senator gaat verder:

"Als hij gevonden wordt zal hij onmiddellijk uit de VS worden gezet in verband met zijn terroristische activiteiten in het verleden."

"Nogmaals bedankt dat u de tijd heeft genomen om met mij in contact te treden. Ik waardeer uw advies. Als ik u in de toekomst nog ergens mee kan helpen, aarzel dan niet om opnieuw contact met me op te nemen.

Hoogachtend,

Norm Coleman
Senator van de Verenigde Staten."

Ergens de komende dagen zullen we zeer interessant nieuws ontvangen. De VS-regering, gechanteerd door de monsters die zij zelf hebben gecreëerd, ontbreekt het aan durf om de enige optie die zij heeft te volgen: de onmiddellijke arrestatie van Posada Carriles, met inachtneming van nationale en internationale wetgeving en de overdracht aan het Venezolaanse Hof om hem te laten berechten. Ik heb u al verteld dat Cuba afstand heeft gedaan van zijn rechten, om de VS de kans te ontnemen ook maar het minste excuus te bedenken.

Venezuela heeft een Bolivariaanse regering die wereldwijd wordt gerespecteerd en er zijn veel journalisten aanwezig. Zou dat niet de beste plaats zijn om Carriles te berechten, nu Cuba het niet zal doen? Met wat voor excuus kunnen ze nu op de proppen komen om hem daar niet heen te sturen?

We hebben zelfs naar voren gebracht dat in Venezuela de beste omstandigheden aanwezig zijn voor een proces. We zouden zelfs een internationaal, absoluut onpartijdig hof accepteren, georganiseerd op een locatie waarmee men in kan stemmen om deze moordenaar te berechten. Als individu is Posada eigenlijk niet eens belangrijk; het belang van dit individu ligt in het feit dat door zijn aanwezigheid de immense hypocrisie aan de wereld wordt onthuld, de leugens, het immorele handelen en het cynisme waarvan het Imperium gebruikmaakt om de wereld te overheersen.

Dat is waar het om gaat, laten we dat niet vergeten. De wereld verlangt dat onrechtvaardigheid wordt berecht; de wereld eist dat deze imperialistische methoden van bedrog en overheersing, een overheersing van de wereld die steeds moeilijker is vol te houden, wordt veroordeeld. Ik heb beloofd om niet zo lang te praten; rest mij nog om alle sprekers te bedanken. (Applaus)

We waren bang dat deze bijeenkomst te lang zou gaan duren. We realiseren ons dat het zomer is, de zon is heet en de mensen gingen al vroeg op weg naar Havana. Diegenen in de buurt van Havana bereidden zich al om tien uur gisteravond voor en om twee uur vanochtend waren ze reeds in de buurt. Er zijn nu ongeveer één miljoen driehonderdduizend mensen bijeen in Havana, waarvan niet iedereen van hieruit te zien is, omdat alle open plekken en lanen rond dit plein gevuld zijn met mede-Cubanen.

Jullie verdienen allemaal onze oneindige waardering voor jullie revolutionaire en patriottische kracht, voor jullie steun voor zo'n rechtvaardige zaak en voor jullie waardigheid. Voor jullie kalmte en aandacht voor de moedige, ontroerende en veelzeggende woorden, die we hebben gehoord van iedereen die vandaag op dit podium heeft gestaan. Woorden die onze kennis hebben vergroot over de verschrikkingen van het VS-imperialisme tegenover de volkeren van Latijns-Amerika, en woorden die ons zelfvertrouwen hebben gesterkt en onze vastberadenheid dat onze landen bevrijd zullen worden en zich zullen verenigen om te strijden voor dezelfde gezamenlijke doelen die we hier verdedigen en dezelfde taal spreken als die we hier vandaag hebben gehoord, zelfs de Engelse taal. Want aan het eind van deze dag, denkend aan die mensen die ooit hebben gestreden tegen het kolonialisme en die veel van hun zonen en dochters verloren hebben in de strijd tegen het fascisme, zal het niet te moeilijk zijn te bedenken dat deze mensen zich verenigen met hun Latijns-Amerikaanse broeders en zusters in de strijd voor rechtvaardigheid, de strijd voor de waarheid, de strijd voor de overleving van diegenen, die vandaag de dag op het spel staat.

Laten we deze manifestatie nooit vergeten. Laten we nooit de woorden van solidariteit vergeten, uitgesproken door onze broeders en zusters uit het Zuiden, het Midden en het Noorden (van Amerika, nvdr). Talen zullen geen obstakel vormen, want ieder van ons die Spaans of Portugees spreekt zal Engels leren, en op een dag zal iedereen die Engels spreekt de talen van Latijns-Amerika leren, Spaans en Portugees. (Applaus)

Zoals ik jullie vertelde is de belangrijkste leuze waarmee voor deze Dag van de Arbeid is opgeroepen: 'De mensheid hunkert naar rechtvaardigheid'. Jullie hebben dat vandaag hier bewezen. (Applaus en geroep: 'Fidel! Fidel!')

En terwijl ik deze gigantische, weergaloze en emotionele menigte overzie, herinner ik mij die onvergetelijke 15e oktober in 1976 alsof het gisteren was. Dat moment waarop we afscheid namen van de slachtoffers van die monsterlijke terroristische aanslag op het Cubaanse vliegtuig boven Barbados, dat mij toen tot de volgende woorden bracht: "Als een energiek en krachtig volk huilt, huivert de onrechtvaardigheid!"

We zullen zien!

Lang leve de dertigste verjaardag van de glorieuze en tot voorbeeld dienende overwinning van het heldhaftige volk van Vietnam, die we vandaag ook herdenken, een overwinning die de imperialisten nooit moeten vergeten!

Patria o Muerte!
Venceremos!

(Enorm applaus)

Vertaling J. Bernaven.
©MANIFEST KRANT van de NCPN
Haarlemmerweg 177, 1051 LB, Amsterdam, tel.: 020-6825019