Nieuwe verklaring van Partijbestuur NCPN en het Algemeen Bestuur CJB over corona-uitbraak

Krachten bundelen voor democratische en planmatige inrichting van onze samenleving

De impact van de uitbraak van het virus COVID-19 op de samenleving wordt steeds duidelijker. De inzet van het medisch en verzorgend personeel om de getroffenen bij te staan en maatregelen te nemen om verspreiding van het virus in te dammen dwingen grote bewondering af. Evenals het verantwoordelijke gedrag van het overgrote deel van de bevolking de maatregelen op te volgen.

Echter steeds meer worden de tekortkomingen duidelijk van de kapitalistische ordening van onze maatschappij om de bevolking effectief en adequaat te beschermen met betrekking tot hun gezondheid en als gevolg van het 'stilleggen' van de samenleving tot hun inkomen.

Centraal hierin staat de gehavende gezondheidszorg door de bezuinigingspolitiek van achtereenvolgende kabinetten. Louter bezuinigen en geen andere aanpak van gezondheidszorg, want investeringen in preventieve gezondheidszorg bleven uit, hebben diepe sporen getrokken in de kwantiteit en kwaliteit van de medische voorzieningen en de gezondheidszorg. Het ene na het andere ziekenhuis werd gesloten waardoor het aantal Intensive Care-plekken dramatisch is afgenomen en Nederland onderaan bungelt in de ranglijst van IC-plek per inwoner. Zeer ernstig zieke mensen moeten nu zelfs in ziekenhuizen in het buitenland ondergebracht worden en in Nederland wordt nu koortsachtig, soms geïmproviseerd, het aantal IC-plekken uitgebreid. Met de sluiting van ziekenhuizen werd tevens veel deskundig zorgpersoneel ontslagen, of hebben door onderbezetting en werkdruk de zorg verlaten. Dit heeft geleid tot een tekort aan gekwalificeerde IC-verpleegkundigen waardoor men nu gedwongen wordt om zelfs niet gekwalificeerd personeel in te zetten. Pijnlijk is het ook dat er keuzes gemaakt moesten worden welke patiënten er wel of niet te behandeld zullen worden, als gevolg van het gebrek aan IC-bedden en personeel.

Centrale aansturing van de gezondheidszorg en de beschikbare medische voorzieningen, noodzakelijk voor efficiënt en effectief handelen, blijkt door privatiseringen en decentralisaties uitermate ingewikkeld gemaakt. Dit heeft directe gevolgen op de snelheid en efficiëntie van de geboden hulp, op het beschikbaar komen en stellen van beschermingsmiddelen en van testmateriaal. Ook de voorlichting van de bevolking gebeurt volslagen onvolledig en inconsistent. De bevolking wordt wel geïnformeerd over de aantallen zieken en doden en de genomen maatregelen. Echter, een adequate, op preventie gerichte corona voorlichting aan burgers via TV en pers ontbreekt geheel. De bevolking moet zelf op zoek naar wenselijke en noodzakelijke beschermingsmaatregelen, het vergroten van de eigen weerstand en verbeteren van haar gezondheidscondities. De frequente, 'mediagelikte', praatjes van bewindspersonen over de voortgang verhullen dit gebrek aan planmatigheid en consistentie in het beleid.

Ook de aansturing blijkt chaotisch van wetenschappelijke instituten met medewerkers die zich bezighouden met onderzoek naar dit type virussen, het ontwikkelen van testmateriaal en van medicijnen en vaccinaties. Een groep van Europese wetenschappers die zich specifiek hiermee bezighoudt -met een teamleider die verbonden is aan het AMC in Amsterdam- werd niet actief benaderd. Toen zij 'aan de bel trokken' werd slechts gewezen op Europese subsidies die na enkele weken beschikbaar zouden komen. Door vele publicaties is duidelijk geworden hoe uitgebreid wereldwijd het wetenschappelijk vermogen is om de pandemie te bestrijden. Door anarchie in de maatschappelijke organisatie en de winsthonger van de farmaceutische industrie wordt dat vermogen heel beperkt benut. De Wereldgezondheidsorganisatie van de VN (WHO) zou hier leiding aan moeten geven. Haar beleid is echter afhankelijk van de farmaceutische industrie, die vooral bezig is met overnames van concurrenten en beschermen van patenten. Planmatige aansturing van bestrijding van een pandemie is niet in haar belang!

Het stilleggen van grote delen van de economie heeft grote consequenties voor werkzekerheid en inkomen van werkenden. Ook de structuur van de economische bedrijvigheid in Nederland en haar positie in de wereld lijkt blijvend te worden aangetast, met nationaal protectionisme als politieke reflex. De maatregelen die door het kabinet zijn genomen getuigen van gelegenheidspolitiek en lapwerk. Niet van een structurele planmatige aanpak, behalve dan dat in dit 'werkgeverskabinet' de grote concerns (die overigens over de grootste financiële buffers beschikken!) op de eerste rang zitten van steunmaatregelen. Daarna volgen de kleinere ondernemingen om personeel door te betalen dat niet aan het werk kan. Voor zzp-ers die zonder inkomen zitten zijn pas na enige tijd regelingen getroffen, waarvan de toepasbaarheid en effectiviteit vragen oproepen. Voor de culturele sector, die jaren van draconische bezuinigingen achter de rug heeft, is nog helemaal vanuit het kabinet geen enkele structurele regeling aangekondigd, laat staan getroffen. Ook flexwerkers krijgen amper of geen steun.

De pandemie heeft ook duidelijk gemaakt dat natuurlijke buffers op de aardbol vrijwel zijn verdwenen om uitbraken van virussen in te dammen. Globalisering van het kapitalisme heeft de exploitatie van onze planeet bijna geheel voltooid met grote schade aan leefmilieu en ecologisch evenwicht.

De schade die de bestrijdingsmaatregelen aan de economische en sociale voorwaarden van de werkende bevolking en aan de economische, sociale en culturele structuur van de samenleving gaan toebrengen zal naar verwachting enorm zijn. De ervaring van alle kapitalistische crises leert dat (uiteindelijk) 'de rekening bij de werkende bevolking wordt neergelegd'. Maatregelen om onder het mom van beschermende maatregelen bewegingsvrijheid te beperken roepen grote argwaan op. Daarom roepen NCPN en CJB de belangenorganisaties van de werkende bevolking op zich voor te bereiden op verdediging van haar belangen en zich niet te laten misleiden door de valse leuzen dat WE samen de crisis moeten overwinnen. De belangen van de ondernemers, vertolkt door hun politieke vrienden in kabinet en parlement, staan lijnrecht tegenover die van de werkers (degenen die voor hun inkomen van eigen arbeid afhankelijk zijn). De belangen van de werkende bevolking op alle niveaus (bestaanszekerheid, inkomen, gezondheid, kosten van levensonderhoud, culturele ontwikkeling enz.) moeten worden beschermd! Zij heeft belang bij democratische en planmatige inrichting van onze samenleving en niet in voortzetting van gefragmenteerde, geprivatiseerde, geïndividualiseerde, op marktwerking gebaseerde maatschappelijke en economische ordening.

NCPN en CJB roepen de bevolking op krachten te bundelen om deze democratische en planmatige inrichting van onze samenleving ter hand te nemen en af te dwingen.

©MANIFEST KRANT van de NCPN
Haarlemmerweg 177, 1051 LB, Amsterdam, tel.: 020-6825019