NCPN Verkiezingsprogramma

Tweede Kamerverkiezingen 2003

Gewoon COMMUNISTEN STEMMEN!

1. Communisten in de 21e eeuw

1.1 Communisten strijden voor socialisme

De NCPN streeft naar een socialistische maatschappij. Voor de NCPN betekent dit:
  1. de omverwerping van de kapitalistische productieverhoudingen, waarin geproduceerd wordt omwille van de winst, waarin de werkende mensen worden uitgebuit en vervanging door socialistische verhoudingen, waarin geproduceerd wordt omwille van de mens, de behoeften van de mens;
  2. de onteigening van de kapitalistische 'onteigenaars', en de voornaamste productiemiddelen helemaal in maatschappelijk eigendom;
  3. de inrichting van een, door de macht en de kracht van de arbeidersklasse gedragen, socialistische staat en democratie.
Dit socialisme zal alleen kunnen worden bereikt als de arbeidersklasse de noodzaak daarvan inziet en door eigen ervaringen in de strijd voor haar belangen weet dat het binnen bereik is.

1.2 Tweede Kamer: strijdtoneel van belangen

Communisten treden op voor de belangen van dat deel van de bevolking, dat met werken het brood moet verdienen of heeft verdiend. Dus niet voor hen die hun levensonderhoud riant kunnen bekostigen uit de opbrengst van bezit van productiemiddelen, kapitaal- of vastgoed.

De belangenstrijd van 'werkers' tegenover 'bezitters' vindt overal in de maatschappij plaats: CAO's (onderhandelingen tussen werkgevers en werknemers), huurstrijd (hoogte huren en prijsvoorzieningen), onderwijs (studiefinanciering, kwaliteit onderwijs), gezondheidszorg (basispakket voor minder draagkrachtigen en aanvullende verzekeringspakketten voor beter betaalden), milieu (financiering milieumaatregelen, exploitatie bodemschatten), vredesstrijd (tegen bombarderen om olie, inzet flexibele onderdrukkingslegers). Waar mensen zich aaneensluiten om voor hun belangen op te komen, worden resultaten bereikt.

De NCPN ziet de Tweede Kamer eveneens als een strijdtoneel. Een platform van volksvertegenwoordigers gedomineerd door de bezittende klasse. Voor de werkende bevolking zullen daar alleen resultaten worden geboekt als zij bereid is daarvoor te knokken buiten het parlement. De NCPN wil in de Tweede Kamer een tribune zijn voor die delen van de werkende bevolking die strijden voor een beter bestaan.

1.3 Communisten zijn weer terug

Na de teloorgang van de CPN in ons land en de val van de Sovjet-Unie is het er in Nederland en de wereld niet veiliger en beter op geworden. De expansie van kapitaal naar de voormalige socialistische landen heeft slechts voor een tijdelijke opleving van de economie gezorgd. De werkende bevolking heeft daar nauwelijks van geprofiteerd. In tegendeel, veel werk is naar de zogenaamde lagelonenlanden verplaatst, met ontslag van werknemers hier. Tegenstellingen tussen kapitaalgroepen verscherpen zich. Regionale oorlogen breiden zich uit. Winsten staan op de tocht. Vrede, koopkracht en voorzieningen, de traditionele thema's van communisten, staan weer bovenaan de agenda van de werkende bevolking. De communistische beweging groeit weer. Communisten staan weer klaar om terug te keren in de Tweede Kamer.

1.4 Het Europa van de concerns

Economische belangen van de bezittende klasse beperken zich niet meer tot nationale staten. Europa is het domein van concerns geworden. Meer dan de helft van de wet- en regelgeving in ons land komt uit 'Brussel'. Door deel te willen nemen aan de Tweede Kamer overschat de NCPN niet het belang ervan. De NCPN is voor krachtige samenwerking van communistische partijen in Europa om gezamenlijk voor de belangen van de werkende bevolking op te treden. Niet alleen in het parlement, maar vooral ook 'op straat', in de strijd voor vrede, inkomen en voorzieningen. Communisten zoeken waar mogelijk naar samenwerking met andere progressieve en linkse partijen, organisaties en groeperingen.

1.5 Kapitalisme leidt tot onrecht

Communisten menen dat de huidige stand van de productiemiddelen het mogelijk maakt ieder mens op aarde in alle dagelijkse behoeften te voorzien. De toenemende kloof tussen rijk en arm komt niet voort uit schaarste, maar uit de wetmatigheden van het kapitalistische systeem. Deze dwingen kapitalisten, of ze dat nu willen of niet, voortdurend zo hoog mogelijke winsten te maken ten koste van de werkende mensen en de natuur. De klasse van kapitalisten en de door haar gedomineerde regeringen weigert dit kapitalistische systeem te vervangen door een systeem, het socialistische, waarin deze wetmatigheden niet meer gelden. In tegendeel, om dit systeem van particulier eigendom van productiemiddelen, grond en kapitaal veilig te stellen en uit te breiden, schuwt de kapitalistenklasse geen bedrog, corruptie, fraude, moord, noch oorlog.

1.6 Internationale solidariteit antwoord op terrorisme

Wereldwijd zetten communisten zich daarom in om het socialistische systeem van de grond te brengen waarin niet alleen de productie maatschappelijk zal zijn, wat nu voor een groot deel feitelijk al het geval is, maar ook de eigendom van de productiemiddelen en het kapitaal. De rijkdommen die de mensen als gemeenschap zullen produceren zullen dan ook het bezit van de samenleving als geheel zijn en niet van een kliekje superrijke profiteurs. Planning van de productie om in de menselijke behoeften te voorzien, zal in de plaats treden van de huidige anarchie van de warenproductie ter wille van de winst. Communisten weten dat deze strijd voor vernieuwing van de maatschappij niet alleen nationaal gestreden kan worden, maar slechts in internationale samenwerking en solidariteit met werkende mensen over de hele wereld. De NCPN ondersteunt daarom dat deel van de mensheid op aarde dat in (grote) armoede leeft in haar strijd voor sociale gerechtigheid, voedsel, kleding, huisvesting, onderwijs, gezondheidszorg.

De ineenstorting van de socialistische ontwikkeling, vooral in de Sovjet-Unie, heeft de kapitalistische, imperialistische grootmachten, onder leiding van die van de Verenigde Staten van Amerika, aangemoedigd gemeenschapsvoorzieningen in het economisch ontwikkelde deel van de wereld te elimineren of te privatiseren. Elke poging in het economisch minder ontwikkelde deel van de wereld tot behoud of verkrijgen van sociale rechtvaardigheid en gerechtigheid wordt met economische of militaire terreur de kop ingedrukt. Dit imperialisme, deze kapitalistische globalisering, schept een voedingsbodem voor radicale standpunten en oplossingen. Duurzame, socialistische alternatieven worden de pas afgesneden, doordat sommige machthebbers terroristische groeperingen stimuleren om zodoende argumenten te krijgen om de wereld en de hele mensheid hun wil op te kunnen blijven leggen.

1.7 Klassenstrijd ook internationaal

Communisten bestrijden alle pogingen om de wereldwijde tegenstellingen te verklaren uit culturele, antropologische, etnische en religieuze verschillen. Deze pogingen tot ideologische beïnvloeding door de machthebbers moeten voorkomen dat de maatschappelijke problemen worden verklaard uit klassentegenstellingen, uit de heersende en uitgebuite klasse. De pogingen moeten het perspectief van het socialisme, dat men zegt verslagen te hebben en dat gevoed wordt door het ontwakende bewustzijn van die tegenstellingen, onmogelijk maken. Culturele, godsdienstige, nationale en andere bestaande verschillen worden misbruikt om mensen die in feite dezelfde belangen hebben tegen elkaar op te zetten en oorlog uit te lokken om militair te kunnen interveniëren teneinde de invloed van de imperialistische grootmachten in de wereld voort te zetten en te vergroten.

Versterking van communistische invloed is nodig om een perspectief te scheppen voor zowel de achtergestelde groepen in het kapitalistisch ontwikkelde deel van de wereld als voor het overgrote deel van de mensheid dat onder erbarmelijke omstandigheden leeft!

2. Verkiezingsprogramma

2.1 De inzet van de NCPN

In Nederland bevindt zich tweederde van het particuliere vermogen in handen van 12 procent rijken. De andere 88 procent van de Nederlandse bevolking moet van de rest rondkomen. Het aantal (gulden)miljonairs steeg in zes jaar met 156 procent tot 292.000. De helft van de 6,8 miljoen huishoudens, daarentegen, heeft slechts een 'vermogen' van 20.000 euro of minder. Zo'n 13 procent van de huishoudens moet zelfs zien rond te komen van een bedrag per maand van ongeveer 707,53 euro. Eén op de zeven huishoudens heeft meer schulden dan bezittingen en één op de vijf bezit nog geen vijfduizend euro.

Vijf van de zes woningbezitters heeft een hypotheek. De hypotheekschuld in ons land loopt nog steeds op. Eind september 2001 was de totale hypotheekschuld 304 miljard euro (670 miljard gulden). De gemiddelde hypotheekschuld per woning bedraagt nu 102.000 euro ( 225.000 gulden).

De NCPN streeft naar een socialistische maatschappij. Optreden voor de belangen van de werkenden in dit land zien wij in dat perspectief. De rode draad in dit programma is: geen privatisering en commercialisering van overheidstaken, wederopbouw van sociale voorzieningen en sociale zekerheid, lonen en uitkeringen omhoog, verbeter het levenspeil van de bevolking door het geld weg te halen bij de rijken, het stoppen van vredesbedreigende taken. Daarmee is geenszins uitgesloten dat de NCPN gedurende een langere periode met andere linkse partijen in de Tweede Kamer op een reeks van vraagstukken hetzelfde standpunt inneemt. Waar mogelijk zullen ook met andere partijen, op gemeenschappelijke punten, politieke coalities plaatsvinden.

2.2 Uitbreiding werkgelegenheid en verhoging lonen

Zeker 1 miljoen werklozen zijn op zoek naar een volwaardige baan; een baan met een CAO met goede primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden. Het juiste aantal werkzoekenden is echter veel hoger, omdat tienduizenden niet geregistreerd zijn. Ook (herintredende) vrouwen, mensen met een lichamelijke- en/of geestelijke handicap en (oudere) werklozen tengevolge van reorganisaties zijn op zoek naar werk dat is aangepast aan hun specifieke omstandigheden van sociale of medische aard, met een fatsoenlijke CAO. Evenals veel werkenden die een baan hebben met erg slechte arbeidsvoorwaarden. Ondanks vele, economisch goede jaren zijn de lonen ook slechts zeer matig gestegen. De gemiddelde loonstijging in 2001 was slechts 3,3 procent. Onvoldoende om de prijs- en tariefstijgingen bij te houden.

Door het korten op personeel is de werkdruk onverantwoord gestegen. Arbeidstijdverkorting heeft niet geleid tot meer banen, wel tot meer werkdruk. Jarenlang heeft paars de gaten opgevuld met flexcontracten, uitzendwerk en 'gesubsidieerde arbeid' met slechte arbeidsvoorwaarden. Veel van dit soort Melkert-banen zijn zelfs in de plaats gekomen van reguliere banen. De NCPN is fel tegen deze verhoogde uitbuiting. Ook de bij wet verplichte gelijke beloning van vrouwen bij gelijke functies als mannen wordt nog steeds met voeten getreden. Het gemiddelde verschil is nog 23 procent. De productiviteit in Nederland is nog steeds één van de hoogste van Europa. De loonafhankelijke klasse heeft recht op haar rechtvaardige deel van de winst.

VOLWAARDIGE BANEN,

3,5% MEER LOON,

HERSTEL AUTOMATISCHE PRIJSCOMPENSATIE

De NCPN zet zich in voor:

2.3 Bestrijding armoede en wederopbouw sociale zekerheid

Ondanks de welvaart in ons land leven volgens het Sociaal Planbureau nog steeds 850.000 huishoudens, 13 procent van alle huishoudens, (drie miljoen mensen), van een uitkering op het sociale minimum van gemiddeld 707,53 euro (1566,27 gulden) per maand (gegevens eind 2001). Het percentage vrouwen daarvan is 70 procent! Verder treft de armoede vooral kinderen, allochtone gezinnen en ouderen. De NCPN meent dat het armoedeprobleem veel groter is, want stille armoede, de armoedeval en onvoldoende pensioenopbouw worden nauwelijks of niet geregistreerd. Door afbraak van de sociale verzekeringen, WW, WAO e.d. komen steeds meer mensen in financiële problemen, terwijl de kassen van de sociale verzekeringen met 13,55 miljard euro uitpuilen! De NCPN vindt dat mede hierdoor de volksgezondheid in gevaar is.

KOPPELING LONEN EN UITKERINGEN,

BEHOUD EN VERBETERING WAO!

De NCPN zet zich in voor:

2.4 Betaalbare huisvesting

Het huidige beleid betekent grootscheepse afbraak van volkshuisvesting. Betaalbare huurwoningen in de sociale sector worden massaal verkocht of gesloopt. Betaalbare sociale nieuwbouw ontbreekt. Het aantal huurwoningzoekenden stijgt enorm. In Rotterdam bijvoorbeeld is dit aantal in 2001 met 4 procent gestegen van 30.500 naar 40.000. Minder goedkope huurwoningen verplicht mensen duurder te gaan wonen. Lage inkomens betalen eenderde van hun inkomen aan kale huur en zijn inclusief de overige woonlasten 50 procent van hun inkomen aan wonen kwijt. Het tekort aan jongeren- en studentenhuisvesting onverkwikkelijke woontoestanden, lange woon - werk/studie- reistijden of hoge huren. Gedwongen privatisering van woningcorporaties onttrekt woningbouw en het woningbezit aan de invloed van huurders. Door groeiende schuldenlast is het aantal daklozen schrikbarend gestegen.

BETAALBARE HUISVESTING IS

EEN GRONDRECHT VOOR IEDEREEN!

De NCPN zet zich in voor:

2.5 Opbouw woonbasisvoorzieningen in wijken en kleine kernen

Om kosten te drukken worden alle soorten van dienstverlening, zoals ziekenhuizen, sociale diensten, banken en postkantoren geconcentreerd in minder vestigingen. De centralisatie van maatschappelijk werk, thuiszorg, verzorgingscentra, brandweer, ziekenvervoer, gezondheidsdiensten e.d. wordt steeds verder doorgevoerd. De bereikbaarheid van deze voorzieningen, vooral voor mensen die minder mobiel zijn, is hierdoor belangrijk verslechterd. Woonbasisvoorzieningen in wijken en kleine gemeenten worden geminimaliseerd en met opheffing bedreigd. De aandacht voor wijken met heel veel problemen heeft de wijkbewoners nauwelijks iets opgeleverd. De miljarden van het Grote Steden Beleid werden vooral ingezet voor het in dienst nemen van ambtenaren die slechts de problemen in kaart brachten. Deze ontwikkelingen zijn onderdeel van een grootscheepse kapitalistische herstructurering: het beperken van kosten van dienstverlening en het via privatisering buiten politieke controle plaatsen van sociale voorzieningen. De NCPN is voor bereikbare, beschikbare, betaalbare woonbasisvoorzieningen dicht bij de mensen, dus in wijken en kernen. Naast een goed leefklimaat schept dit ook werkgelegenheid.

ZEGGENSCHAP VAN BEWONERS

OVER WOONBASISVOORZIENINGEN!

De NCPN zet zich in voor opbouw van woonbasisvoorzieningen:

2.6 Betaalbare gezondheidszorg

Door privatisering en jarenlange te krappe planning van budgetten voor zorg en de opleiding van voldoende personeel, kampt de gezondheidszorg overal met enorme tekorten. Mondjesmaat wordt er, na grote problemen en acties, wat geld beschikbaar gesteld.

Van de 85.000 niet meer werkende, gediplomeerde verpleegkundigen is 40 procent, 36.000, bereid opnieuw in de zorg aan de slag te gaan als de voorwaarden verbeteren, zoals: passende werktijden, deeltijdfuncties en bijscholing.

Door tekort aan personeel en kwaliteit worden ziekten verkeerd en/of te laat behandeld. Ondanks de hogere eigen bijdragen, doen meer mensen een beroep op alternatieve geneeskundigen. De plannen om de ziektekostenpremies te laten stijgen in combinatie met uitgeklede basispakketten, sturen aan op verdere tweedeling in de zorg. Volwaardige zorg voor wie het kan betalen; uitgeklede zorg voor de overigen. Grote bedrijven willen steeds meer betalen en dringen aan om hun personeel eerst behandeld te krijgen. De NCPN vindt dat iedereen recht heeft op zorg en dat hiervoor voldoende werkgelegenheid en technische voorzieningen moeten worden gecreerd.

VERBETERING ZORG:

EEN GEZAMENLIJK BELANG

ZORGBEHOEVENDEN EN VERZORGENDEN!

De NCPN zet zich in voor:

2.7 Betaalbaar onderwijs

De bezuinigingen in het hele onderwijs in de afgelopen 30 jaar hebben geleid tot overvolle klassen en gebrek aan geschoold nieuw personeel. Slechts mondjesmaat worden klassen kleiner gemaakt in het basisonderwijs. Doorstroommogelijkheden in het middelbaar beroepsonderwijs werden evenals de democratisering op de universiteiten de nek omgedraaid. De werkdruk zowel voor leerlingen, studenten als personeel is onverantwoord hoog opgelopen. De technologisch, sociaal en cultureel snel veranderende maatschappij maakt permanente scholing nodig. Onderwijsvoorzieningen lopen bij deze vraag hopeloos achter en zijn bovendien voor leerlingen en studenten veel te duur of zelfs onbetaalbaar. De invoering van het bachelor-mastermodel in het hoger en universitair onderwijs leidt tot verschraling van het onderwijs. Onderwijs wordt als product gezien, studenten als consumenten. De NCPN vindt onderwijs geen product, maar een basisvoorziening die toegankelijk moet zijn voor iedereen, voor jong en oud. De NCPN vindt onderwijs een middel tot zelfontplooiing en tot het ontwikkelen van een sociaal en politiek bewustzijn. Commercialisering en maatwerk voor bedrijven is daarom ongewenst. De NCPN is voor een stelsel van permanent leren dat collectief wordt betaald.

INVESTEREN IN ONDERWIJS

IS

INVESTEREN IN DE TOEKOMST!

De NCPN zet zich in voor:

2.8 Efficiënter verkeer en vervoer

Globalisering van de economie heeft grotere vervoerstromen op gang gebracht. Niet alleen in goederen, ook in het personenvervoer. Door betere planning van en anticipatie op de vervoerstromen kan efficiënter vervoer worden bereikt met minder druk op het milieu.

Een goed, bereikbaar en betaalbaar openbaar vervoer is noodzakelijk voor het dagelijkse woon-werk- en recreatieverkeer. Openbaar vervoer is een basisdienstverlening waarvoor de overheid verantwoordelijkheid heeft. Privatisering geeft die verantwoordelijkheid uit handen en onttrekt het vervoer aan de invloed van de reiziger. Na de NS zijn de bus- en trammaatschappijen aan de beurt. In Amsterdam staat het GVB ondanks het succesvolle referendum nog steeds op de nominatie. In Rotterdam wordt de RET met privatisering bedreigt. De NCPN ondersteunt met kracht de strijd van het personeel van het GVB en reizigers tegen de privatiseringen.

ZEGGENSCHAP VAN

PERSONEEL EN REIZIGERS

OVER HET OPENBAAR VERVOER!

De NCPN zet zich in voor:

2.9 Jongeren zijn de toekomst

Jongeren vormen de toekomst. Jongeren worden in uiteenlopende trajecten klaargestoomd om een plaats in de samenleving in te nemen. In een kapitalistische maatschappij staan niet de noden van de bevolking centraal, maar de winsten. Daarom komen idealen van jongeren voor een betere collectieve samenleving in botsing met de kille werkelijkheid van individueel winstbejag. Radicalisering in politiek activisme, maar ook problemen als jeugdcriminaliteit, werkloosheid, drugs-, seks- en alcoholmisbruik en schulden, zijn hiervan uitingen. Beheersingsmaatregelen richten zich doorgaans op afstraffing en niet op betrokkenheid en oplossingen van jongeren zelf. Het beleid heeft daarom slechts een averechts effect met het risico dat jongeren hun toekomst te grabbel te gooien en herkansing er vaak niet meer in zit. Jeugdlonen lopen hopeloos achter bij de buurlanden.

De NCPN vindt dat jongeren recht hebben op een eigen ontplooiing. De NCPN vindt dat jongeren recht hebben op een wereld waarin zijzelf een democratische bijdrage leveren.

INVESTEREN IN DE TOEKOMST

IS

INVESTEREN IN JONGEREN!

2.10 Voor een echt milieubewuste samenleving

De 20e eeuw werd gekenmerkt door een ongekende wetenschappelijke en technische ontwikkeling. Nog nooit eerder werd op zo grote schaal aangetoond hoe de mens de natuur kan beheersen. De mensheid zal voor haar behoefte aan voedsel, grondstoffen, energie en recreatie een toenemende invloed op het milieu uitoefenen. De NCPN stelt zich op het standpunt dat het milieu, met de daarin voorkomende dieren en planten, een waarde op zich bezit die noodzakelijk is voor het voortbestaan van de mens zelf. Deze waarde zal, in haar verscheidenheid, samenhang en duurzaamheid, voortdurend moeten meewegen bij beslissingen over werkgelegenheid, technische vooruitgang, voedselvoorziening, delven van grondstoffen en recreatie. Hoewel een duurzame maatschappij constant botst met (winst)belangen binnen het kapitalisme en een verantwoorde afweging slechts mogelijk is onder een socialistische planeconomie, zet de NCPN zich onder kapitalistische verhoudingen in voor het maken van zo verantwoord mogelijke keuzes.

SLECHTS EEN PLANECONOMIE

KAN

EIGEN WAARDE MILIEU

OPTIMAAL RESPECTEREN!

De NCPN zet zich in voor:

2.11 Cultuur niet afhankelijk van Kapitaal

De eisen van het kapitaal om de kosten van de staat aanzienlijk te verminderen hebben tot grote bezuinigingen geleid op het gebied van kunst en cultuur. Deze maatschappelijke terreinen zijn daardoor steeds afhankelijker geworden van sponsoring. Kunst en cultuur dreigen steeds meer een kapitalistische industrie te worden die zich richt op consumenten. Kunst en cultuur stellen de mens echter in staat meer te zijn dan een verlengstuk van een productieapparaat. Zij moeten een centrale rol hebben in de alzijdige ontwikkeling van mensen (kinderen).

KUNST EN CULTUUR

ZIJN

GEMEENSCHAPPELIJK BEZIT

VAN DE BEVOLKING!

De NCPN zet zich in voor:

2.12 Vrede, veiligheid en internationale samenwerking

De concentratie in de kapitalistische productie is zover voortgeschreden dat op wereldschaal slechts enkele multinationals de industriële productie in handen hebben. De strijd om grondstoffen en afzetmarkten tussen deze bijna-monopolies sleept ook nationale regeringen en internationale samenwerkingsverbanden mee. Zij vormt een voortdurende kiem voor gewapende conflicten en oorlog. Het brutale optreden van de heersende groep in het Witte Huis en het Pentagon en de vorming van een ondemocratisch fort Europa zijn hiervan uitingen die steeds meer mensen tegen de borst stuiten.

De NCPN is vóór internationale samenwerking op basis van de belangen van de werkende bevolking in alle landen. Vanuit internationale solidariteit moeten de economische belangen ondergeschikt worden gemaakt aan die van de werkende bevolking. Internationale solidariteit is een belangrijke bijdrage aan wereldvrede. Uitbreiding van de EU vanuit solidariteit tussen de werkers juicht de NCPN toe. Uitbreiding van de EU om multinationals een groter afzetgebied te verschaffen wijst de NCPN af.

Terrorisme wordt gevoed

door

honger, onderdrukking,

onderontwikkeling en vernedering.

De internationale politieke situatie wordt gevaarlijker omdat een groot aantal landen dreigt te worden meegezogen in de pogingen de groeiende tegenstellingen binnen het kapitalisme op te lossen ten koste van oorlog en de onderdrukking van miljoenen mensen. Veiligheid kan niet bereikt worden door repressie, controle en militair ingrijpen, maar alleen door sociale, economische, culturele en politieke maatregelen. De NCPN vindt dat Nederland uit de NAVO moet treden en haar deelname aan de zogenaamde vredesoperaties moet stoppen.

De aanvallen op de democratische en sociale rechten door het kapitaal nemen in omvang en diepgang toe. Elke nieuwe bijeenkomst van de EU, de WHO (Wereld Handels Organisatie), de Wereldbank, de OESO, het Internationaal Monetair Fonds, de G-8 en de andere kapitalistische belangenorganisaties leidt tot verdere beperking van de sociale, economische en politieke mogelijkheden voor het overgrote deel van de wereldbevolking.

Sinds Rusland deel uitmaakt van de kapitalistische wereld is het geboortecijfer met negen kinderen per duizend inwoners per jaar het laagste in Europa geworden. Het sterftecijfer met vijftien per duizend inwoners per jaar is nu het hoogste. De dromen van miljoenen ex-sovjetburgers over een betere toekomst onder het kapitalisme zijn verdampt.

De Oost-Europese landverhuizers voegen zich bij de enorme stroom uit de andere Derde Wereldlanden, waar de armoede gedurende de laatste vijftig jaar aanzienlijk is gestegen. Naarmate de westerse investeringen toenamen, groeide de ellende van de gewone mensen die van hun land werden verdreven. Eenderde van de bevolking van Latijns-Amerika, ongeveer 130 miljoen mensen, leeft in bittere armoede en tientallen miljoenen kunnen nauwelijks het hoofd boven water houden. In een groot deel van Afrika hebben ellende en honger onvoorstelbare proporties aangenomen. Volgens Unesco sterven op de wereld dagelijks 40.000 kinderen aan ondervoeding en ontsnapt meer dan 40 procent van de bevolking nauwelijks aan de hongerdood.

De NCPN roept op om waakzaam te zijn tegen vreemdelingenhaat. Racistische uitingen moeten met alle kracht worden bestreden.

GEEN OORLOG TEGEN IRAK,

STOP OORLOG ISRAEL TEGEN PALESTIJNEN!

De NCPN zet zich in voor:

3. Waaruit wordt dit betaald?

De NCPN wenst andere inkomensbronnen voor de financiering van het regeringsbeleid. Zij zal zich bij het oordeel over de financiering van de regeringsplannen laten leiden door de volgende hoofdlijnen.

3.1. Verhoging voornaamste inkomsten

De dividendbelasting moet omhoog. De opbrengst is momenteel slechts 2,9 procent van de totale inkomsten. De bezittende klasse betaalt dus zeer veel minder dan de werkende klasse aan loonbelasting. Fiscale aanmoediging voor het bezit van aandelen moet worden afgeschaft, hogere belasting van winsten uit aandelen, obligaties en opties.

10 % extra belasting voor afroming van de miljonairs

De vennootschapsbelasting voor de grote bedrijven, met name de multinationals, moet omhoog. Die is nu slechts 14,7 procent van de totale inkomsten. Er is al 30 jaar een overheidsbeleid om de multinationals vrij te stellen van het daadwerkelijk laten betalen van deze belasting. Het midden- en kleinbedrijf wordt relatief veel zwaarder aangeslagen dan de grote en machtigste bedrijven in Nederland. Van de Nederlandse Shell is bekend dat ze bijna geen vennootschapsbelasting meer betaalt.

De kansspelbelasting moet omhoog want die is in Nederland zeer laag en levert slechts 0,2 procent van het totale inkomen van Nederland op. Hiermee kunnen ook witwaspraktijken worden tegengegaan.

De belasting op zware motorrijtuigen van grote tyransportondernemingen in Nederland moet verhoogd worden want deze is laag en levert de schatkist maar 0,1 procent van het totaal op. Dat is onvoldoende compensatie voor het feit dat het Nederlandse transport een onevenredige zware belasting is voor het milieu, het wegdek, de viaducten en wegen. Met een verhoging van de belasting op zware motorrijtuigen wordt tevens bereikt dat er meer transport per spoor en over water gaat plaatsvinden (goedkoper en schoner).

De invoerrechten over goederen uit 'bevriende landen' zijn over het algemeen laag. Daarentegen zijn de drempels op dit punt voor ontwikkelingslanden meestal heel hoog. De rijke landen moeten hogere invoerrechten betalen, waarmee de invoerrechten van derdewereldlanden zelfs omlaag kunnen. Per saldo levert deze wijziging een verhoging van de inkomsten op.

3.2 Verlaging belangrijkste uitgaven

De NCPN kijkt zeer kritisch naar de besteding van gemeenschapsgeld. Overschrijdingen van budgetten en fraude, o.a. milieu- en bouwfraude, moeten keihard worden aangepakt.

Het budget voor de NAVO moet, vooruitlopend op 'Nederland uit de NAVO', gehalveerd worden. De Koude Oorlog heeft de bevolking in Nederland driedubbel 'gepakt': eerst gewone winst, daarna rentewinst en, na vijftig jaar multi-miljarden investering in de NAVO, ten slotte ook het 'echte' profijt: de roof van de bodemschatten in de voormalige Sovjet-Unie, de Balkan (enz.) en recent Afghanistan.

De rente op staatsschuld moet gesaneerd worden door aflossen van de staatsschuld. In bepaalde gevallen moet de rente maar eenzijdig worden verlaagd. Er moet bezuinigd worden op democratie ondermijnende operaties van de binnenlandse veiligheidsdienst. Zoals de onwettige acties - als het doorlaten van drugs en omkopen van handelaren - in de 'oorlog' tegen drugs.

Ook moet het ministerie van Buitenlandse Zaken, met een budget van 10,4 miljard euro, fors terug in haar activiteiten en ambassadepersoneel. De ambassades werken bijna allemaal voor de grote bedrijven. Die profiteren het meest van dit ministerie en de Nederlandse ambassades. Toeristen en gevangenen in buitenlandse gevangenissen weten dat ze doorgaans aan hun lot worden overgelaten.

De uitkeringen aan het Koninklijk Huis moeten omlaag door de omvang ervan te beperken en per lid de uitkering te verlagen.

Verder is de NCPN voor: