HET VERBODEN MIDDEL

Op de agenda van de gemeenteraad van 30 maart j.l. stond ook een gedragscode voor raads- en commissieleden. Een onderdeel daarvan is dat een raadslid inwoners niet mag adviseren en bijstaan als zij bezwaar hebben tegen een gemeentelijke beslissing. Het NCPN-raadslid Rinze Visser voelde zich, omdat hij meerdere keren mensen bijstaat als zij volgens de gemeente niet voor een of andere voorziening in aanmerking komen, nogal aangesproken. Hij refereerde aan twee onderzoeken die destijds in Lemsterland naar aanleiding van zijn hulp aan inwoners zijn gedaan, met als resultaat dat een raadslid in de functie van volksvertegenwoordiger daarmee niet de wet overtreedt. Tevens gaf hij een aantal voorbeelden dat met zijn hulp mensen in het gelijk en de gemeente in het ongelijk waren gesteld.

Het NCPN-raadslid betoogde dat het al vijfenveertig jaar door hem gebruikte en geoorloofde middel nu op de lijst van verboden middelen is geplaatst. De burgemeester, als voorzitter van de raadsvergadering, probeerde zijn betoog te ontregelen, omdat er met de andere raadsfracties kennelijk afgesproken was dat de gedragscode een hamerstuk zou moeten zijn. Eén raadslid was van mening dat de gedragscode, inclusief het door Visser gewraakte onderdeel, er ter bescherming van de raadsleden moest komen, waarop het NCPN-raadslid antwoordde dat niet hij beschermd hoefde te worden, maar de mensen.

Het raadslid vroeg de overige raadsleden welke sancties zij bij een overtreding van dit punt van de gedragscode in gedachten hadden, waarop zwijgen volgde. Visser: “Als mensen mij vragen om hulp, ook als het tegen een besluit van de gemeente gaat, dan laat ik ze niet in de kou staan”. Het NCPN-raadslid onthield zich van stemming. De gedragscode, met inbegrip van het door hem bestreden punt, werd door de anderen met algemene stemmen aangenomen.

REDT DE ZORG!

Overal in het land zijn grote problemen bij thuiszorgorganisaties. Massale ontslagen; hulpbehoevenden zonder hulp; faillissementen. Ook in deze omgeving zijn de problemen groot. Eind vorig jaar had Thuiszorg Zuidwest-Friesland de contracten met de gemeenten Súdwest-Fryslân en Littenseradiel opgezegd en ging hierover met de gemeente De Fryske Marren in onderhandeling. Oorzaak: te weinig geld om de taken – waarop al fors bezuinigd was – uit te kunnen voeren. De NCPN had toen per brief aan B&W haar zorgen hierover al kenbaar gemaakt.

Al vanaf 2013 is er op de hulpuren thuiszorg bezuinigd: minder of geen hulp meer voor veel hulpbehoevenden; verlaging van inkomen voor veel werkenden in de thuiszorg. Dit alles vergezeld met mooie, maar valse praatjes over zelfredzaamheid, gemeenschapszin  en maatwerk. Wat maatwerk betreft klampt ook de leiding van Thuiszorg Zuidwest-Friesland, samen met ‘bestrijding van de bureaucratie’ zich hieraan vast. Dit om de betreffende gemeenten milder te stemmen. Dit kan tot niets anders leiden dan tot een wedijver in bezuinigen, waardoor de hele thuiszorg in elkaar dreigt te donderen.

Dit alles was te voorzien en men hoeft geen helderziende te zijn om de nabije toekomst voor de thuiszorg te kunnen voorspellen. De door een grote meerderheid van politieke partijen zo bejubelde marktwerking, waardoor noodzakelijke zorg een speelbal van zakelijke belangen is geworden, werpt hier zijn wrange vruchten af. De NCPN heeft destijds gewaarschuwd en voorgesteld een deel van een begrotingsoverschot apart te houden om in elk geval het allernoodzakelijkste te garanderen voor als het mis dreigt te gaan. Een meerderheid wees dit voorstel af. Terwijl een voor de thuiszorg bedoeld groot bedrag – ondanks al doorgevoerde bezuinigingen – niet gebruikt was en ook nog aan de Algemene Reserve werd toegevoegd. Zo werd de financiële weerbaarheid van de gemeente opgepompt over de ruggen van weerloze mensen. Hoe cynisch wil men het hebben?

De NCPN heeft zich inmiddels met schriftelijke vragen tot B&W van De Fryske Marren gewend en ook gevraagd of men bereid is extra financiële middelen beschikbaar te stellen om het onheil af te wenden. Wat naar de mening van de NCPN nog te weinig doordringt is dat men bewust bezig is de thuiszorg om zeep te helpen: het sluiten van verzorgingshuizen of deze ombouwen tot woongelegenheden met ‘zorgarrangementen’ voor welgestelde ouderen en de thuiszorg zodanig minimaliseren tot er niets van over blijft.

Het gaat er nu om in wat voor land wij willen wonen! De huidige ontwikkeling moet gestopt worden! Terug naar op solidariteit gebaseerde wetgeving waaraan eenieder naar draagkracht bijdraagt. Echte gemeenschapszin dus! Geen land waar enkelen rijk worden over de ruggen van zeer velen. Redt ons land van de boosaardigen, voor wie rendement, zelfverrijking, machtswellust en egoïsme slechts de drijfveren zijn. Zieken, gehandicapten, onze oude mensen en de mensen die moeten vechten voor hun werk hebben nu ons aller steun nodig!

NCPN-Lemmer/DFM

SCHRIFTELIJKE VRAGEN

Aan het College van B&W van De Fryske Marren.

Lemmer, 26 februari 2016.

In verband met recente berichten in de pers over de situatie bij Thuiszorg Zuidwest-Friesland vraag ik u het volgende:

1. Eind vorig jaar werden de contracten met de gemeenten Súdwest-Fryslân en Littenseradiel opgezegd en was men verder met onze gemeente in onderhandeling. Wat zijn tot nu toe de resultaten van deze onderhandelingen geweest?

2. Is uw College, nu er bij Thuiszorg Zuidwest-Friesland ontslagen dreigen en men voornemens is de thuiszorg in te krimpen, bereid om alles te doen wat nodig is om er zorg voor te dragen dat die mensen in onze gemeente die hulp behoeven die hulp ook behouden?

3. Zo ja, is het zorgen voor extra gemeentelijke financiële middelen daar dan ook een onderdeel van?

Hoogachtend,

R. Visser,
gemeenteraadslid NCPN.

NCPN over volkshuisvesting en vluchtelingen

In de gemeenteraadsvergadering van De Fryske Marren was een van de agendapunten een eerste aanzet tot een plan van aanpak huisvesting statushouders. De NCPN-woordvoerder Rinze Visser zette uiteen dat met de komst van meer vluchtelingen de abominabele situatie op het terrein van de sociale volkshuisvesting en de lange wachtlijsten nog duidelijker voor het voetlicht wordt gebracht. “(…)Hier komen de politieke besluiten van de afgelopen decennia – terugtredende overheid en liberalisering van de woningmarkt – in het volle licht te staan. Wat dat betreft staan we nog maar aan het begin. Want de doelstelling is: de totale liberalisering van de woningmarkt en zal het einde betekenen van sociale woningbouw en beheer.”

De NCPN-woordvoerder refereerde aan een NCPN-brief over de positie van de sociale volkshuisvesting en de noodzaak van een eigen gemeentelijk huurwoningbezit, waarover nog discussie in de gemeenteraad moet plaatsvinden. “(…)Het vraagstuk van de uitwerking van de naar de mening van de NCPN asociale woningmarktpolitiek schreeuwt om sociale oplossingen, die zeker in strijd moeten komen met de huidige ontwikkeling en waar een eigen gemeentelijk bezit van woningen in de sociale sector onderdeel van het debat zal moeten zijn. Het huidige tekort aan sociaal huurwoningen is het gevolg van bewuste politiek en een onderdeel van de afbraak van de verzorgingsstaat. De lange wachtlijsten zijn bewust gecreëerd. Het aanbod verlagen, de vraag opvoeren met als gevolg verhoging van de huren, de markt z’n werk laten doen. “(…) Het grootste probleem is niet dat door huisvesting van statushouders/vluchtelingen de wachtlijsten langer worden, het probleem is dat die lange wachtlijsten er al waren. En er zijn er in de politiek, die pas nu, nu het aantal vluchtelingen stijgt, die wachtlijsten ontdekt hebben. En dat zijn dezelfden die óók voorstander van nog verdere liberalisering van de woningmarkt zijn.”

De NCPN-woordvoerder betoogde verder dat de komst van meer vluchtelingen de gevolgen van een voor een grote categorie mensen funeste politiek in het volle daglicht plaatst, dat de duur van de wachtlijsten voor een sociale huurwoning in de uitgestrekte gemeente een gemiddelde is; dat er qua woonbehoefte, woningnood en woningaanbod op het grondgebied van de gemeente grote verschillen zijn. Een door de NCPN ingediende motie met het verzoek, in samenspraak met de wooncorporaties en andere partners bij het toewijzen van woningen aan statushouders, met deze verschillen ernstig rekening te houden, werd met algemene stemmen door de gemeenteraad aangenomen.

NCPN in Commissie over sociale huurwoningen

In de Commissie Samenleving van de gemeente De Fryske Marren sprak het NCPN-gemeenteraadslid als volgt: “In de brief van de NCPN van 31 augustus j.l. ging het over maar één onderwerp: het is nu de tijd om sociale woningbouw en bezit van de gemeente bespreekbaar te maken, met de vraag om een reactie van B%W daarop. Het is goed dat het college de destijds door de raad aangenomen NCPN-motie serieus neemt, maar het noemen van de motie in onze brief vonden wij nodig om aan te geven dat de raad onze zorg deelt over het feit dat er veel te weinig betaalbare sociale huurwoningen zijn. Dit ook naar aanleiding van de speech welke destijds namens de drie in de gemeente opererende huurdersverenigingen is gehouden. (…) Na de NCPN-brief van 31 augustus j.l. is het vraagstuk van de vluchtelingenaanwas ook een landelijk politiek item geworden. Maar het mag niet zo zijn dat over de ruggen van én de Nederlandse woningzoekenden én over die van de vluchtelingen een gevaarlijk politiek spel wordt gespeeld, waar beide de dupe van worden. En waarvan de winnaars als bekend mogen worden verondersteld. De gemeente kan over een eigen sociaal woningbezit beschikken. In meerdere gemeenten bestaat dat nog steeds. Met de nadruk op ‘nog’. De markt kan het nijpende probleem van schaarste van betaalbare, sociale huurwoningen niet oplossen. Integendeel: meer markt en minder overheid hebben het probleem veroorzaakt. De Gemeente kan, om te beginnen, als corporaties uit financiële en economische noodzaak huurwoningen verkopen, deze woningen opkopen zodat ze behouden blijven voor de sociale huurmarkt.(…) Doorgaan zoals nu leidt tot schrijnende toestanden. Met name in de grote steden is dit al zichtbaar. Speculanten, liberalisering van de woningmarkt drijven de huren op tot onvoorstelbare hoogten, wat ook gevolgen heeft de prijzen van koopwoningen Het loslaten door de overheid versterkt de particuliere sector met zijn prijsopdrijving. De NCPN ziet de reactie van het College op de brief van de NCPN met belangstelling tegemoet”

NCPN-MOTIE LEERLINGENVERVOER VERWORPEN

Het is al weer een paar weken geleden, maar de herinnering aan de raadsvergadering van 25 november waarin werd gesproken over het wel of niet terugdraaien van het reeds in gang gezette opstapplaatsenplan leerlingenvervoer speciaal onderwijs, is nog vers. Na een indringend debat is het niet gelukt het door ouders van de kinderen fel bestreden plan van tafel te krijgen. Een motie daartoe van de NCPN, welke al in oktober was ingediend, kreeg naast de NCPN alleen de steun van de PvdA en GroenLinks.

Het NCPN-gemeenteraadslid deed een dringend beroep op de gemeenteraad zich in te leven in de ontstane situatie voor de ouders en hun kwetsbare kinderen. Hij vroeg de raadsleden hun hart te laten spreken en zei dat het geen schande is om op een eerder ingenomen standpunt terug te komen; dat het laten voortbestaan van het omstreden plan voor veel extra bestuurlijke drukte zorgt, voor veel extra georganiseer door ouders, voor gestresste kinderen en een toenemend wantrouwen in de gemeentelijke politiek.

Een motie van FNP, CDA en anderen, waarin het opstapplaatsenplan blijft bestaan en slechts werd ingediend voor de eigen politieke gemoedsrust, werd wel aangenomen. Er zullen zeker ouders zijn die, ook na de voor hen teleurstellende raadsvergadering, het er niet bij laten zitten. De raadsvergadering was weer de zoveelste illustratie dat de gevolgen van de politiek-economische crisis – door geldzucht van de machtigen veroorzaakt – vooral op de zwaksten en meest kwetsbaren worden verhaald.

NCPN-afdeling Lemmer/DFM

THUISZORG WEER IN GEVARENZONE

De zorgelijke berichten over de thuiszorg komen nu ook dichtbij. Thuiszorg Zuidwest-Friesland heeft het contract met de gemeenten Súdwest-Fryslân en Littenseradiel opgezegd. Met De Fryske Marren is deze thuiszorgorganisatie nog in onderhandeling over het contract, zodat ook het voortbestaan van de thuiszorg in onze gemeente gevaar loopt. Het NCPN-gemeenteraadslid Rinze Visser heeft zich inmiddels met schriftelijke vragen tot B&W van De Fryske Marren gewend.

Visser vraagt het college om alles in het werk te stellen tot een oplossing te komen, opdat de hulp aan zorg behoevende mensen in stand blijft, er een niet nog verdere vermindering van het aantal uren hulp zal plaats vinden en dat een en ander niet ten koste van de werkgelegenheid en arbeidsvoorwaarden van het personeel zal gaan. Verder vraagt het NCPN-raadslid of B&W het zo langzamerhand niet met de NCPN eens zijn dat marktwerking in en de decentralisaties van het rijk naar de gemeenten van de zorg een funeste uitwerking zullen hebben voor zieke en gebrekkige mensen en voor het personeel in de zorg.

Ook wordt gevraagd of B&W het ook niet zo langzamerhand met de NCPN eens is zijn dat er een specifieke reserve als buffer voor tegenvallers in het sociaal domein nodig is. Het raadslid vindt dat het college de gemeenteraad van de onderhandelingen op de hoogte moet houden.

BOZE WETHOUDERS

Onlangs konden wij vernemen dat wethouders van financiën van 234 gemeenten boos zijn over de bezuinigingen die het Rijk op de gemeenten heeft afgewenteld. Zij moesten daarom bezuinigingen ten koste van hun inwoners uitvoeren, zo schreven zij in hun boze brief aan de regering. Onder die boze gemeentebestuurders bevinden zich ook die van onze gemeente De Fryske Marren. Nu heb ik als raadslid van De Fryske Marren nooit iets van boosheid en van bezorgdheid over de inwoners gemerkt.

Al die bezuinigingen zijn zelfs met verve verdedigd en ook als zodanig door een grote raadsmeerderheid aanvaard. Een betere wereld zou zich openen door al die kortingen: meer gemeenschapszin, zelfredzaamheid, eigen kracht, maatwerk en meer van dat fraais. Veel inwoners hebben het ervaren: minder huishoudelijke hulp voor zieken en gehandicapten, zonder mogelijkheid van bezwaar; minder en lagere voorzieningen voor de laagste inkomensgroep; drastische verlaging en zelfs afbouw van subsidies voor sport, welzijn en cultuur.

Nu zijn ook B&W van De Fryske Marren boos. Op het Rijk, voor wie ze de bezuinigingen met de genoemde schijnargumenten hebben verdedigd en ze zelfs als ‘nieuwe kansen’ hebben gezien.  De boze bestuurders zijn tot nu toe niet anders geweest dan gezagsgetrouwe zetschippers van de rederij Rutte-Asscher-Zijlstra-Samsom. Nu zijn ze boos op hun baas. Wel erg laat. Maar beter laat dan nooit.

Rinze Visser,
raadslid NCPN.

Motie leerlingenvervoer NCPN

De gemeenteraad van De Fryske Marren, in vergadering bijeen op 28 oktober 2015,

aan de orde de gemeentebegroting 2016 en de meerjarenraming 2017-2019,

constateert

- dat het leerlingenvervoer speciaal onderwijs geharmoniseerd wordt;
- dat door het instellen van opstapplaatsen bezuinigd wordt,

heeft kennis genomen van

- het feit dat het reeds doorvoeren ervan met ingang van het schooljaar 2015-2016 bij ouders tot grote verontwaardiging heeft geleid;
- een handtekeningenactie, waardoor die verontwaardiging van de bevolking ondersteuning heeft gekregen;
- hetgeen door een vertegenwoordiging van de ouders in de raadszaal naar voren  is gebracht en van het Zwartboek van de SP,

overwegende

- dat in twee van de drie fusiegemeenten (82% van het inwonertal) de daarvoor aangewezen leerlingen van het speciaal onderwijs van huis gehaald werden en voor  wie in die zin dus speciaal vervoer geregeld was;
- dat het College inmiddels voor een aantal als speciaal aangemerkte gevallen een voorlopige/tijdelijke voorziening getroffen heeft en deze nog van huis gehaald worden;
- dat dit in principe voor alle tot dit schooljaar daarvoor in aanmerking komende leerlingen zou moeten gelden;
- dat dit ook voor de hele gemeente zo zou moeten zijn en harmonisatie van beleid aansluiting bij de voormalige gemeenten Gaasterlân-Sleat en Skarsterlân behoeft.

spreekt uit dat het reeds voor het nu lopende schooljaar ingezette beleid teruggedraaid moet worden en verzoekt het College op om korte termijn bij de Gemeenteraad met een voorstel te komen teneinde een hiermee gepaard gaand begrotingsprobleem op te lossen

en gaat over tot de orde van de dag.

R. Visser (NCPN)

Bezuiniging op vervoer speciaal onderwijs moet van de baan!

Het verzet van ouders tegen opstapplaatsen speciaal onderwijs begint nu ook bij meerdere raadsleden door te dringen. Dat bleek maandagavond 9 november in de raadscommissievergadering. Er was een memo van B&W over dit onderwerp aan de orde. Dat vooruitzicht was tijdens de raadsvergadering van oktober de reden waarom de NCPN haar ingediende motie, waarin over het terugdraaien van de maatregel werd gesproken, nog niet in stemming bracht maar aanhield. Echter het B&W-standpunt bleek vooral te bestaan uit handhaving van de opstapplaatsen of een alternatief voor de bezuiniging.

De NCPN betoogde dat B&W met hun competente ambtenaren best zelf in staat zijn om een alternatief voor die ‘luizige’ €19.000.- te bedenken. De NCPN vond dat B&W de zaak nodeloos ingewikkeld maken met hun zogenaamde ‘maatwerk’ en daarmee nog meer frustraties bij de ouders en hun toch al kwetsbare kinderen oproepen.

De kwestie komt op 25 november in de gemeenteraad aan de orde, ook de NCPN-motie waarin de gemeenteraad gevraagd wordt de maatregel terug te nemen. Het verzet mag nu niet afnemen! Wat de NCPN betreft is er geen sprake van een keuzemenu. De bezuiniging op vervoer speciaal onderwijs moet van tafel!

Rinze Visser,
namens de NCPN-afd. Lemmer/DFM.